[TF]Cover Me:Chapter 105

posted on 09 Nov 2013 21:04 by ki-kakao in TF directory Fiction, Cartoon

อีกครั้งที่เรื่องยุ่งๆมาเยือนเหล่า’บอทและเหล่า’คอน ชื่อตอนอันนี้ก็บอกอยู่แล้วว่าเกี่ยวกับอะไร ฮา สงสารออพติมัสที่สุดเลยช่วงนี้ ไปอ่านกันเลยดีกว่าเน๊อะ บายค่าา

Kakao     

 

ตอบเม้น                              

1#คุณลมหนาว มิสไฟร์โดนเมินตลอดเลยจริงๆ แต่ก็เปฌนตัวขโมยซีนนะเออ ฮาๆ

2#คุณPB  ถ้าเคดรู้คงดีใจนะคะ ฮา

 

 

 

 

Credit : http://blkdragonqueen.livejournal.com/

                              

คำอธิบายเกี่ยวกับลักษณะตัวอักษรในฟิค

 

“ประโยคคำพูด”

 

'ความคิด'

 

“-สื่อสารผ่านคลื่นวิทยุ-”

 

“ภาษาไซเบอร์ตรอน”

 

“:สตาร์ลิงค์:”

 

อธิบายเพิ่มเติม

ลิงค์: การที่สปาร์คเรียกหากัน แต่ยังไม่ได้เป็นหนึ่งเดียวกัน

เชื่อมสัมพันธ์ : ประมาณการแต่งงาน

สตาร์ ลิงค์: การที่สปาร์คสองดวงพูดคุย

 

 

อายุอานามของเหล่าหุ่นในเรื่องเมื่อเทียบกับคน

 

Autobots

Optimus: 27-30

Ratchet: 37-40

Ironhide: 37-40

Bumblebee: 17-19

Wheeljack: 38-40

Twin: 23-24

Perceptor: 35-37

Inferno: 30-35

Red Alert: 25-27

 

 

Decepticon

Barricade: 20-23

Starscream 30-33  

Thundercracker 30-33

Skywarp 30-33

Misfire 23-25

Runamuck 35-38

Runabout 35-38

Hook 37-40  

Scraper 37-40

Long haul 37-40  

Scavenger 37-40

Mixmaster 37-40  

Soundwave: 35-38-- All cassettes: 26-34

 

Pairing

Wheeljack x Ratchet, Inferno x Red Alert, Sideswipe x Sunstreaker , Prowl x Jazz, Ironhide x Will, Thundercracker x Skywarp, Soundwave + Blaster, Rumble x Frenzy, Scrapper x Scavenger, Motorhead + Bluestreak,  Hound x  Mirage 

 

Cover Me

By Black Dragon Queen

 

 

Chapter 105 : หลงทิศ

 

“นี่ฉันคิดไปเองหรือว่าเราขับรถเป็นวงกลมเนี่ย?”บัมเบิลบีเอ่ยถามออโตบอทที่อายุมากกว่าที่กำลังขับตามมาข้างๆ

 

“-แอบเห็นด้วยแฮะ-”บาร์ริเคดเอ่ยตามด้วยน้ำเสียงเครียด “-นี่มันดูแปลกๆแล้วนะ-”

 

“-พวกนายพูดเรื่องอะไรกัน?-” แจ๊สถามกลับโดยไม่ได้รู้สึกถึงความกังวลที่อีกฝ่ายกำลังรู้สึกเลย“-ฉันยังเห็นโพร์วอยู่เลยนะ เพราะอย่างนั้นเราต้องมาถูกทางสิ-”

 

“แต่ออพติมัสหายไปไหนแล้วล่ะ?” บีถามแล้วมองไปรอบๆ“แล้วก็ไม่เห็นแรทเชทแล้วด้วย สองคนนั้นเด่นมากเราไม่น่าจะคลาดสายตาได้เลย”

 

“-ไม่เป็นอะไรหรอกน่า-”แจ๊สยืนยัน “-แต่ถ้าพวกนายกังวลกันนักเดี๋ยวฉันไปถามโพร์วให้ก็ได้-”

 

“ขอบคุณนะ”บีถอนหายใจเมื่อรถสีเงินขับผ่านออกไป

 

“-ผมรู้สึกไม่ดีเลยครับ-”

 

ทั้งบาร์ริเคดและบัมเบิลบีต่างสะดุ้ง แซมและไมลส์เองก็หันไปมองทางดิเซพติคอนร่างยักษ์เหมือนกัน“-จริงหรือ?-”บาร์ริเคดถามขึ้นด้วยความแปลกใจ “-ท่าอย่างนั้นคงเรื่องใหญ่แล้วล่ะงานนี้-”

 

“หมายความว่ายังไงหรือ?”แซมถามก่อนวางมือลงที่พวงมาลัยเมื่อครอบครัวในรถข้างๆจ้องเขา แซมจ้องกลับก่อนหันไปฟังบาร์ริเคดตอบ

 

“-ซาวน์เวฟมักมีญาณบอกเวลาเรามีเรื่องน่ะ-”บาร์ริเคดตอบแล้วถอนหายใจ

 

“-ญาณหรือครับ?-”ซาวน์เวฟถามด้วยความงุนงง

 

“-หมายความว่ามีเรื่องแย่มากๆแบบแย่กว่าตอนที่ดิเซพติคอนมาประชุมกันเสียอีกน่ะ-”บาร์ริเคดอธิบาย

 

“-อ้อ-”

 

 “มันจะแย่ขนาดไหนกัน?” บัมเบิลบีถามด้วยความกังวล“ฉันหมายถึงมันคงไม่ร้ายแรงหรอกมั้ง”

 

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@

 

“เฮ้โพร์ว!รอด้วยสิ!” แจ๊สตะโกนเรียกอีกฝ่ายพร้อมกับขับเข้าไปเที่ยบข้างรถDodge charger“ให้ตายสิ ทำไมนายไม่ตอบฉันล่ะ?”เขาลองเรียกอีกครั้ง “อย่าบอกนะว่านายยังโกรธเรื่องที่ฉันตื้อจะตามมาด้วยอีกเนี่ย”

 

ยังคงเงียบไม่ตอบ แจ๊สขมวดคิ้วไม่ว่าโพร์วจะโกรธมากแค่ไหนเขาก็ไม่เคยถึงขนาดไม่พูดด้วยขนาดนี้ ด้วยความรำคาญระคนโมโหแจ๊สจึงเร่งความเร็วขึ้นไปขับใกล้ๆก่อนจะจ้องด้วยความแปลกใจเมื่อแทนที่จะเห็นตรา“ตำรวจนครบาลเมืองTranquility” เขากับเห็น“ตำรวจทางหลวง”ติดตราที่ตัวถังแทน และตำรวจในนั้นกำลังจ้องมาทางเขา เขารีบเปิดโปรแกรมภาพโฮโลแกรม ก่อนลดความเร็วลงด้วยความตกใจ

 

“-ว่าไง?-”บีรีบวิทยุถามเขา “-เขาว่าไงบ้างครับ?-”

 

“-ถามใหม่นะ-”บาร์ริเคดเอ่ยขึ้นด้วยความตกใจ “-ป้ายบอกทางนั้นกำลังบอกสิ่งที่ฉันเห็นจริงๆใช่ไหม?-”

 

“-นี่เรามาทำอะไรกันที่ซานฟรานซิสโกเนี่ย?-” น้ำเสียงแปลกใจของเอปส์ดังขึ้นจากวิทยุ “-ฉันนึกว่าเราไม่ได้มาเฉียดแถวนี่เสียอีก!-”

 

“-แจ๊ส!-”บีตะโกนถาม “-เกิดอะไรขึ้น?-”

 

“คือ....มันตลกมากเลย...” แจ๊สหัวเราะแห้งๆ“แต่ฉันคิดว่าเราเลี้ยวผิดตรงไหนสักแห่งเนี่ยแหละ”

 

“อะไรนะ!”สองเสียงอุทานขึ้น

 

“-นี่เราหลงทางอีกแล้วหรือ?-”เอปส์หัวเราะ “-มันเกิดอะไรขึ้นอีกล่ะเนี่ย?-”

 

“.....ดูเหมือนว่าเราจะเผลอตามตำรวจทางหลวงมาแทนน่ะ” แจ๊สบอกเสียงอ่อย

 

“-เราก็เลยมาโผล่ที่ซานฟรานซิสโกหรือ?-”บีถามเขาด้วยน้ำเสียงหมดแรง

 

“กำลังเลี้ยวเข้าเลยล่ะ”แจ๊สบอกเขาแล้วเปิดเว็บท่องเที่ยวขึ้นดู “โอ้!ดูสะพานนั่นสิ!เราไปข้ามไอ้นั่นกันเถอะ!”

 

“-หือ?-”บีคราง “-แต่เราต้องรีบกลับไปหาทุกคนนะ!-”

 

“โอ้เย็นไว้น่า”แจ๊สหัวเราะ “เรามาถึงที่นี่แล้วอย่างน้อยกก็ไปขับสำรวจดูรอบๆหน่อยสิ”

 

“-ไปอัลคาทราซ(Alcatraz)!-”เอปส์ตะโกนบอกเล่นเอาแจ๊สสะดุ้ง “-อยากไปที่นั้นมานานแล้ว-”

 

“-แต่...-”บัมเบิลบีเอ่ยอย่างต้องการห้าม

 

เสียงหัวเราะร่าดังมาจากทางบาร์ริเคด“-ทำใจเถอะเจ้าออโตอจิ๋ว เราคงติดอยู่ที่นี่พักใหญ่ๆเลยล่ะ-”

 

“-แต่...แล้วคนอื่นๆล่ะ?-”บีเอ่ยถาม

 

“-ไม่ต้องห่วง วิทยุของเรายังทำงานตามปกติ-”บาร์ริเคดบอก’บอทหนุ่ม “-แต่ถ้าขึ้นไปอลาสกาเมื่อไรก็คงออกนอกวงสัญญาณ-”

 

“หวังว่านะ”แจ๊สหัวเราะแล้วโทรหาออพติมัส

 

“-อีกอย่าง-”เอปส์ว่าต่อ “-เดี๋ยวฉันค่อยโทรหาวิลล์ก็ได้-”

 

บัมเบิลบีถอนหายใจอย่างยอมแพ้“-ออพติมัสต้องโกรธแน่ๆเลย-”

 

“ใช่ว่าเราอยากให้มันเป็นแบบนี้ที่ไหนล่ะ” แจ๊สตอบ“ฉันนึกว่าเราขับตามโพร์วมาเสียอีก!แล้วเขานี่แหละที่จะเป็นคนโมโห  สงสัยคืนนี้ต้องหาวิธีทำให้หายโกรธแบบไม่ลืมเลย”

 

“-TMI!*-”เคด บี และแซมต่างตะโกนบอกเขาพร้อมกัน

 

“ให้ตายสิแจ๊สเราไม่ได้อยากรู้เรื่องชีวิตรักของนายสักกะนิดเลยนะ” บาร์ริเคดคราง

 

แจ๊สได้แต่หัวเราะ ก่อนหันไปพูดกับออพติมัส“เฮ้ออพติมัส!นายต้องไม่เชื่อแน่ว่