[TF]Cover Me:Chapter 101

posted on 06 Oct 2013 21:07 by ki-kakao in TF directory Fiction, Cartoon

สวัสดีค่ะ ตอนนี้แอบแปลสนุกมากเลย ลูกน้องของบาร์ริเคดเนี่ยแปลแล้วมันส์มากเพราะเหมือนอ่านกลุ่มเมคกำลังเล่นตลกกัน ฮา น่ารักด้วย ส่วนตัวแอบชอบโรลเลอร์ฟอร์ซเป็นพิเศษ อาจเป็นเพราะกวนบาทาเหมือนบาร์ริเคดก็ได้ ฮา

ช่วงนี้(หลายช่วงแล้วล่ะ) เอ็กซ์ทีนแอบ502บ่อยมากมีคนบอกว่าลองหาบ้านสำรองก่อนไหมเผื่อ....คิดอยู่นะคะ ใครมีอะไรเสนอบอกได้นะ

Kakao     

 

ตอบเม้น                              

1 #คุณPB แฝด = ความสนุกและยุ่งเหยิงจริงๆค่ะ ฮา ทุกคนคงจะวุ่นหน่อยล่ะงานนี้

 

 

 

 

Credit : http://blkdragonqueen.livejournal.com/

                              

คำอธิบายเกี่ยวกับลักษณะตัวอักษรในฟิค

 

“ประโยคคำพูด”

 

'ความคิด'

 

“-สื่อสารผ่านคลื่นวิทยุ-”

 

“ภาษาไซเบอร์ตรอน”

 

“:สตาร์ลิงค์:”

 

อธิบายเพิ่มเติม

ลิงค์: การที่สปาร์คเรียกหากัน แต่ยังไม่ได้เป็นหนึ่งเดียวกัน

เชื่อมสัมพันธ์ : ประมาณการแต่งงาน

สตาร์ ลิงค์: การที่สปาร์คสองดวงพูดคุย

 

 

อายุอานามของเหล่าหุ่นในเรื่องเมื่อเทียบกับคน

 

Autobots

Optimus: 27-30

Ratchet: 37-40

Ironhide: 37-40

Bumblebee: 17-19

Wheeljack: 38-40

Twin: 23-24

Perceptor: 35-37

Inferno: 30-35

Red Alert: 25-27

 

 

Decepticon

Barricade: 20-23

Starscream 30-33  

Thundercracker 30-33

Skywarp 30-33

Misfire 23-25

Runamuck 35-38

Runabout 35-38

Hook 37-40  

Scraper 37-40

Long haul 37-40  

Scavenger 37-40

Mixmaster 37-40  

Soundwave: 35-38-- All cassettes: 26-34

 

Pairing

Wheeljack x Ratchet, Prowl x Jazz, Sideswipe x Sunstreaker

 

 

Cover Me

By Black Dragon Queen

 

 

Chapter 101:คริกกี้!

 

“ตรงลงว่าเราอยู่ที่ไหนกันแน่เนี่ย?”โรลเลอร์ฟอร์ซถามอย่างอารมณ์เสียขณะมองไปรอบๆ พวกเขาหยุดเดินทางเมื่อจู่ๆกราวน์ฮอกก็เปลี่ยนร่างกลางถนนโดยไม่บอกอะไร ซึ่งก็ไม่ได้จะว่าอะไรเพราะแถวนี้ไม่มีคน  เขาทิ้งให้โรลเลอร์ฟอร์ซและมอเตอร์เฮดยืนเก้ๆกังๆอย่างทำอะไรไม่ถูก ความจริงคือปล่อยให้ฟอร์ซบ่นต่อไป

 

“เรายังอยู่ในแคลิฟอร์เนียกันนะ”มอเตอร์เฮดยักไหล่ ดวงตายังคงมองทะเลยทรายโล่งๆ

 

ฟอร์ซปรายตามองร่างเล็กกว่าอย่างรำคาญ“เออ แหง” เขาลากเสียง“แล้วเราหยุดกันทำไมล่ะ?”เขาหันไปถามสมาชิกคนที่สามของทีม “เรามาทำอะไรกันที่นี่หรือกราวน์ฮอก?”

 

กราวน์ฮกไม่ตอบ เขายังคงมองไปรอบบริเวณแล้วกลับมามองของที่อยู่ในมือต่อ“นี่ กราวน์ฮอก!ทำอะไรอยู่?”มอเตอร์เฮดถามขึ้น

 

ยังคงไม่ตอบ โรลเลอร์ฟอร์ซกัดฟันกรอด“โย่ ฮอกเอ้ย!”

 

กราวน์อกสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงตวาดของโรลเลอร์ฟอร์ซเขาหันกลับไปมองอีกฝ่าย“เป็นแป๊ะอะไรของนายเนี่ยฟอร์ซ?”

 

โรลเลอร์ฟอร์ซจ้องอีกฝ่าย“เรามาทำอะไรกันที่นี้ล่ะ?”เขาถาม “เราควรจะไปหาบอสกันไม่ใช่เรอะ”

 

กราวน์ฮอกขมวดคิ้วมองอีกฝ่ายแล้วหันกลับไปมองทะเลทราย“ฉันรู้แล้ว!”เขาขึ้นเสียง “แต่สาบานได้เลยว่าฉันเห็นอะไรสักอย่างบนแสกนเนอร์”เขามองที่ดาต้าแพตในมือแล้วพิมพ์ข้อมูลต่อ

 

โรลเลอร์ฟอร์ซขมวดคิ้วแล้วเดินไปหาเพื่อนที่ตัวเล็กกว่าตน“แล้วอะไรล่ะที่มันขึ้นบนแสกนเนอร์หา? ที่นี่ไม่มีอะไรเลยนอกจากไอ้ต้นไม้ที่ไม่สมมาตรเนี่ย”เขาเตะต้นกระบอกเพรชเป็นไปด้วย

 

กราวน์ฮอกขมวดคิ้ว“ฉันสาบานได้เลยนะว่าฉันเห็นสัญญาณ”

 

“สัญญาณหรือ?” มอเตอร์เฮดถามแล้วมองข้ามไหล่ของกราวน์ฮอกมาดู“สัญญาณอะไร?”

 

“สัญญาณ?” โรลเลอร์ฟอร์ซขึ้นเสียง“โอ้เยี่ยมไปเลย นั่นแหละที่เราต้องการตอนนี้สัญญาณปี๊บๆจากเสาส่งทำเครื่องเรารวนอีกแล้ว”

 

กราวน์ฮอกเงยหน้าขึ้น“แล้วนายเห็นเสาส่งแถวนี้รึเปล่าล่ะฟอร์ซ?”เขาลากเสียงก่อนก้มลงมองของในมือ “อีกอย่างฉันไม่คิดว่านั่นเป็นต้นต่อหรอกนะ”

 

“อะไรอีกล่ะ?นี่เครื่องของนายมันจับแต่สัญญาณสั่วๆหรือไง?”โรลเลอร์ฟอร์ซถามแล้วหันไปเตะต้นกระบองเพรชอีก

 

“ไม่ใช่ เพราะกล้องตรวจความเคลื่อนไหวบนต้นไม้นั่นบอกเราว่านี่ไม่ใช่มือสมัครเล่นเลย”กราวน์ฮอกว่า

 

“อะไรนะ!!!!”โรลเลอร์ฟอร์ซกระโดดถอยหนีจากต้นกระบองเพชรทันที

 

“ไหนๆ?”มอเตอร์เฮดถามแล้วเดินไปหลบหลังหัวหน้าคนปัจจุบันของตนซึ่งก็ไม่ได้ช่วยอะไรเนื่องจากทั้งเขาและโรลเลอร์ฟอร์ซนั้นต่างตัวใหญ่กว่ารถจากัวร์

 

“ไม่ต้องห่วง” กราวน์ฮอกหัวเราะ“ฉันทำภาพซ้อนไว้แล้ว เราปลอดภัยแล้วล่ะ เพียงแต่อุปกรณ์ที่ว่านี่เป็นของที่ไฮเทคมากๆเลย”

 

“หมายความว่าไม่ใช่พวกมนุษย์”โรลเลอร์ฟอร์ซพยักหน้าขณะก้มลงมองที่เลนส์ซึ่งซ่อนอยู่ใต้พื้นดิน

 

“คิดว่าเป็นบอสหรือ?”มอเตอร์เฮดถามด้วยความตื่นเต้น น้ำเสียงเจือด้วยความหวัง

 

กราวน์ฮอกยักไหล่ เขานั่งคุกเข่าลงที่พื้น“มีทางเดียวที่จะรู้ได้ กล้องตัวนี้อยู่ตรงนี้เพราะต้องการสำรวจอะไรสักอย่างแน่ๆ”

 

“ซึ่งถ้าเราตามมันไปเรื่อยๆเราก็จะรู้ว่ามันเอาไว้ทำอะไร!”มอเตอร์เฮดร้องด้วยความตื่นเต้น

 

“ใช่เลย”กราวน์ฮอกพยักหน้าแล้วเดินหนีไป

 

“เฮ้!เดี๋ยวสิ!”มอเตอร์เฮดวิ่งเหยาะตามอีกฝ่าย

 

โรลเลอร์ฟอร์ซก้มลงมองที่กล้องเป็นครั้งสุดท้ายก่อนหันเดินตามเพื่อนทั้งสอง“นายแน่ใจแล้วหรือฮอก?”เขาเรียก

 

“นี่เป็นร่องรอยเดียวที่เรามีนี่นา!”กราวน์ฮอกบอกข้ามไหล่ “ฉันยอมเสี่ยงล่ะงานนี้!”

 

“แล้วพวกเราล่ะ?”โรลเลอร์ฟอร์ซถามด้วยความหงุดหงิด “แล้วถ้าฉันไม่อยากไปเสี่ยงกันาคตเลยบนายด้วยล่ะ? ถ้ามันมีอะไรเกิดขึ้นล่ะ?”

 

มอเตอร์เฮดหันกลับมามองร่างสูง แต่กราวน์ฮอกไม่แม้แต่เงยหน้าขึ้นมามอง“ถ้าอย่างนั้นนายก็จะได้เป็นคนที่พูดว่า ‘ฉันเตือนนายแล้วใช่ไหม’แล้วก็เป็นคนตัดสินใจเรื่องทั้งหมดต่อไปจากนี้เลย”

 

มอเตอร์เฮดถอนหายใจเมื่อโรลเลอร์ฟอร์ซเดินเข้ามาหาพร้อมยิ้มกว้าง“จะมัวรออะไรอยู่ล่ะ?” เขาถามแล้วเดินเข้าไปแทรกกลาง สองแขนกอดไหล่ทั้งสองคน“ไปตามหาบอสกันดีกว่า!”

 

มอเตอร์เฮดมีสีหน้าสยองขวัญพยายามดันตัวเองออกจากโรลเลอร์ฟอร์ซ กราวน์ฮอกหรี่ตามองอีกฝ่าย“แล้วนายคิดว่าที่เราทำมาตลอดมันคืออะไรเล่า?”

 

“ก็แค่พูดเฉยๆ”โรลเลอร์ฟอร์ซยักไหล่แล้วปล่อยทั้งสองคน มอเตอร์เฮดรีบถอยเดินหนีทันที พยายามเว้นระยะห่างให้มากที่สุด

 

“นายแค่อยากหาเรื่องยืดมากกว่าถ้านายพูดถูก”กราวน์ฮอกพึมพำ

 

“ยอมรับผิดแต่โดยดี”โรลเลอร์ฟอร์ซหัวเราะ

 

“แต่ฉันไม่สนหรอกะว่าสัญญาณนั่นจะเป็นอะไร” มอเตอร์เฮดว่า“ตราบใดที่เราหาบอสเจอ”

 

ทั้งโรลเลอร์ฟอร์ซและกราวน์ฮอกพยักหน้ารับ ก่อนกราวน์ฮอกจะกลับไปมองที่แผ่นดาต้าต่อ“ดูเหมือนว่าสัญญาณจะมาทางฝั่งนู้นนะ”

 

“หรือ?แล้วเราจะรออะไรกันล่ะ”โรลเลอร์ฟอร์ซถามไปยิ้มไป “ไปดูกันเลย!”

 

ทั้งสองคนส่ายหน้าก่อนเดินตามกันไป“นายคิดว่าเป็นบอสหรือเปล่า?”มอเตอร์เฮดถามเรียบๆ

 

กราวน์ฮอกยักไหล่“ตอนนี้ ไม่มีใครรู้แล้วหรอก”

 

มอเตอร์เฮดพยักหน้าเรียบๆ ก่อนเงียบไป“นายคิดว่าบอสยังมีชีวิตอยู่ไหม?”

 

กราวน์ฮอกไหล่ลู่“โอ้พริมัส ฉันภาวนาเลย”

 

เมคทั้งสองต่างสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงอุทานดังลั่น และเมื่อเขาหันมองสมาชิกคนที่สามก็พบว่าอีกฝ่ายนั้นหายไป แต่กลุ่มฝุ่นควันพุ่งขึ้นมาจากพื้นที่อีกฝ่ายเคยยืนอยู่แทน“โรลเลอร์ฟอร์ซ?”มอเตอร์เฮดเอ่ยเรียกชื่ออีกฝ่ายด้วยความตกใจ

 

“ให้ตายสิ”กราวน์ฮอกพึมพำแล้ววิ่งเข้าไปยังตำแหน่งที่ว่า เขาเดินผ่านหมอกควันจนเกือบเจอเรื่องแบบเดียวกันกับโรลเลอร์ฟอร์ซ

 

มอเตอร์เฮดหัวเราะก่อนก้มลงมองเมคที่กำลังโมโหจนควันขึ้นและนั่งจุ้มปุ้กอยู่ที่ก้นหลุม“นายโอเคไหม?”เขาหัวเรา

 

“แล้วฉันดูโอเครึเปล่าล่ะ?” โรลเลอร์ฟอร์ซถามเสียงเขียวพยายามดันตัวเองออกจากหลุม“อย่ามัวแต่มองสิ มาช่วยกันหน่อย!”

 

เมคทั้งสองคนหัวเราะก่อนก้มลงยืนมือดึงอีกฝ่าย“นายคิดว่าไอ้นี่มันเอาไว้ทำอะไรอ่ะ?”มอเตอร์เฮดถามด้วยความสงสัย

 

“อาจจะเป็นความผิดปกของพื้นโลกก็ได้นะ”กราวน์ฮอกเปรย

 

โรลเลอร์ฟอร์ซเหร่ตามองมือยกมือขึ้นปัดตามร่างของตนเอง“นายคิดอย่างนั้นจริงๆหรือ?”

 

กราวน์ฮอกส่ายหน้า“ไม่ เหมือนกับว่ามีคนขุดมันมากกว่า”

 

“เห็นได้ชัดว่ามีอะไรบางอย่างที่ไม่อยากให้มีคนเจอ”โรลเลอร์ฟอร์ซกัดฟันกรอด

 

“ก็ไปดูกันเถอะ”กราวน์ฮอกบอกอีกฝ่าย

 

“ฉันว่าเราเจอแล้วล่ะ”มอเตอร์เฮดที่เดินนำหน้าไปก่อนยืนที่ริมขอบแล้วตะโกนบอก

 

โรลเลอร์ฟอร์ซและกราวน์ฮอกปรายมองหน้ากันก่อนเดินเข้าไปหามอเตอร์เฮดที่ที่กำลังจ้องมองที่เชิงเขาข้างล่าง ทั้งหมดต่างตาโตเมื่อเห็น“บอกหน่อยสิว่านั่นใช่สิ่งที่ฉันกำลังคิดอยู่น่ะ”โรลเลอร์ฟอร์ซพึมพำ

 

ดิเซพติคอนทั้งสองพยักหน้ารับดวงตาจ้องไปทางเดียวกัน“นั่นคูน้ำหรือเปล่า?”มอเตอร์เฮดถามเสียงดังด้วยความไม่เชื่อ