[TF]Cover Me:Chapter 100

posted on 29 Sep 2013 19:58 by ki-kakao in TF directory Fiction, Cartoon

100 ตอน!!!!!!!!! คุณพระช่วย มาครึ่งทางแล้วค่ะ! ขอบคุณทุกคนที่ตามอ่านกันมาถึงขนาดนี้นะคะ ไม่น่าเชื่อว่าจะถึงเลขสามหลักแล้วโอ้ว้าววว ยังไงก็ตามอ่านกันต่อไปนะคะ  ปล.กว่าจะจบทรานสฟอร์มเมอร์สี่คงมาพอดี หรืออาจะมาก่อน เหอๆ

Kakao     

 

ตอบเม้น                              

1 #คุณSuper_ป่องป๊อง  ไม่เป็นไรค่ะตามอ่านอยู่ก็ชื่นใจแล้วนะคะ ส่วนเรื่องสามพีนี่รอดูกันต่อไปเน๊อะ

2#คุณลมหนาว โดนแรทเชทแกล้งแน่ๆล่ะค่ะ เพราะไม่มีใครกล้าหือกับคุณหมอ ฮา  

3#คุณPB เอาเข้าจริงคงเป็นเรื่องราวใหญ่โตเลยทีเดียวนะคะ แต่อย่างว่าเรื่องอะไรมันก็เกิดขึ้นได้นะ

 

 

 

Credit : http://blkdragonqueen.livejournal.com/

                              

คำอธิบายเกี่ยวกับลักษณะตัวอักษรในฟิค

 

“ประโยคคำพูด”

 

'ความคิด'

 

“-สื่อสารผ่านคลื่นวิทยุ-”

 

“ภาษาไซเบอร์ตรอน”

 

“:สตาร์ลิงค์:”

 

อธิบายเพิ่มเติม

ลิงค์: การที่สปาร์คเรียกหากัน แต่ยังไม่ได้เป็นหนึ่งเดียวกัน

เชื่อมสัมพันธ์ : ประมาณการแต่งงาน

สตาร์ ลิงค์: การที่สปาร์คสองดวงพูดคุย

 

 

อายุอานามของเหล่าหุ่นในเรื่องเมื่อเทียบกับคน

 

Autobots

Optimus: 27-30

Ratchet: 37-40

Ironhide: 37-40

Bumblebee: 17-19

Wheeljack: 38-40

Twin: 23-24

Perceptor: 35-37

Inferno: 30-35

Red Alert: 25-27

 

 

Decepticon

Barricade: 20-23

Starscream 30-33  

Thundercracker 30-33

Skywarp 30-33

Misfire 23-25

Runamuck 35-38

Runabout 35-38

Hook 37-40  

Scraper 37-40

Long haul 37-40  

Scavenger 37-40

Mixmaster 37-40  

Soundwave: 35-38-- All cassettes: 26-34

 

Pairing

Wheeljack x Ratchet, Prowl x Jazz, Sideswipe x Sunstreaker

 

 

Cover Me

By Black Dragon Queen

 

 

 

Chapter 100: บนถนนอีกครั้ง

“นี่ฉันคิดไปเองหรือว่าเราเด่นสุดๆไปเลยเนี่ย?”แซมพึมพำระหว่างมองไปทางกลุ่มคนที่เดินไปมาตามถนนสองข้างทางและกำลังมองมาทางพวกเขา

 

“เราก็ออกจะ.....เด่นจริงๆนั่นแหละ” รอนหัวเราะแล้วก็หันมองเหล่าไซเบอร์ทรอนในร่างรถ“โดยเฉพาะซาวน์เมกเกอร์”

 

“พ่อฮะ...เขาชื่อซาวน์เวฟฮะ”แซมขมวดคิ้วมองพ่อ

 

รอนยักไหล่“นั่นแหละ”

 

แซมถอนหายใจแล้วกลับมานั่งที่เหมือนเดิม ดวงตาปรายมองที่กระจกมองข้างไปยัง’คอนหนุ่มที่ขับตามหลัง เนื่องจากออพติมัสนั้นขับนำหน้าคนอื่นเขาจึงมองไม่เห็นอะไรเลย ตามหลังออพติมัสคือแรทเชทและไอออนไฮด์ แล้วก็บีและเขา ข้างหลังคือบาร์ริเคดกับพวกแลนคาสเตอร์ ซาวน์เวฟขับตามมาข้างหลังโดยมีเอปส์นั่งไปด้วย แต่แซมมองไม่เห็นแจ๊สแล้วก็คนอื่นๆ

 

“มีเหตุผลอะไรไหมที่เราต้องขับเข้าไปในเมืองน่ะ?”บัมเบิลบีถามคนอื่นๆผ่านวิทยุสื่อสาร “ฉันเกลียดในเมืองที่สุดเลย!มันไม่ต่างอะไรกับเขาวงกต แถมคนก็เอาแต่จ้องเราด้วย”

 

“-มันเป็นทางที่เร็วที่สุดที่จะเข้าไปทางไฮเวย์นี่นา-”ออพติมัสบอก

 

บัมเบิลบีได้แต่ถอนหายใจ แซมตบที่หน้าปัดเบาๆ“อย่างน้อยเราก็มีทะเบียนทูตล่ะนะ”เขาบอกแล้วยิ้มน้อยๆ “มันอาจจะแย่กว่านั้นก็ได้ ตำรวจอาจเรียกเราอะไรแบบนั้น”

 

“ของคุณองค์พริมัส”บัมเบิลบีบอกเสียงเรียบ

 

“-นี่ขนาดยังไม่ได้ออกไปนอกเมืองนะเนี่ยยังมีปัญหาขนาดนี้-”เสียงของบาร์ริเคดดังขึ้น “-คิดว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นบ้างไหม?-”

 

“หวังว่าไม่นะ”บัมเบิลบีพึมพำ

 

“ให้ตายสิบี!เบรกเร็ว!”รอนที่นั่งอยู่ตรงที่นั่งคนขับตะโกนเท้าเหยียบที่เบรกโดยไม่รู้ตัวทั้งๆทีตนเองนั้นไม่ได้เป็นคนขับ

 

“เฮ้ย!”บีตะโกนเมื่อสัญญาณไฟข้างหน้านั้นเปลี่ยนสี เขารีบเบรกกระทันหัน

 

“-เจ้าผึ้งเอ๊ย!-”บาร์ริเคดกร่น่าเมื่ออีกฝ่ายนั้นหยุดอย่างไม่มีบอกกล่าว

 

“-เฮ้ย!-”

 

“-ระวัง!-”

 

“-เกิดอะไรขึ้นตรงนั้น?-”

 

แซมถอนหายใจเมื่อได้ยินเสียงคนอื่นพยายามถามว่าเกิดอะไรขึ้นเนื่องจากไม่มีใครสามารถมองเห็นผ่านร่างใหญ่โตของซาวน์เวฟได้“เริ่มต้นไม่ดีเลยนะ”แซมพึมพำแล้วปรับสายเข็มขัดนิรภัยของตนเอง

 

“นั่นสิ” บีบอกเบาๆ“เฮ้ ออพติมัสครับ! เราติดอยู่ตรงไฟแดง”

 

“-ตรงไฟแดงหรือ?-”ออพติมัสถามกลับ

 

“-พวกนายไปติดกันอยู่ตรงนั้นได้ยังไง?-”ไอออนไฮด์ถาม

 

“ตอนที่พวกคุณขับผ่านไปสัญญาณไฟก็เป็นสีเหลืองแล้ว”บัมเบิลบีบอกเสียงขุ่น

 

“-แต่เราหยุดไม่ได้แล้วนะ-” แรทเชทเสริม“-แถมตอนนี้ก็ไม่เห็นที่ๆจะจอดรอได้เลย-”

 

“-ตอนนี้เราจอดติดไฟแดงแล้วไง-”แจ๊สเอ่ยเข้ามาร่วมวงสนทนา“-เพราะอย่างนั้นเราเลยหยุดกันหรือ?-”

 

“ก็อย่างที่ได้ยินนั่นแหละ”บีบอก

 

“-ก็อย่างที่ฉันบอกล่ะนะ-” บาร์ริเคดถอนหายใจ“-นี่ยังไม่เริ่ม งานก็จอดแล้วนี่-”

 

“นายน่ะเงียบไปเลย” บีส่งเสียงดุบาร์ริเคด“ออพติมัสครับ คุณพอจะจอดรอเราได้ไหมครับ?”

 

“-ไม่ได้เลย ตอนนี้เราไหลไปเรื่อยๆแล้วล่ะ-”ออพติมัสเอ่ยด้วยน้ำเสียงกังวล

 

“แล้วจะให้เราไปเจอที่ไหนครับ?”

 

“-ฉันไม่คิดว่าเราจะมีที่จอดรอได้หรอก-”ออพติมัสบอก

 

“-รู้แล้วเชียวว่าเราไม่ควรออกเดินทางตอนชั่วโมงเร่งด่วน-”ไอออนไฮด์บ่น

 

“-บีตอนนี้เราเลี้ยวตรงถนนที่เก้า(ไนน์)นะ-”แรทเชทว่า พยายามให้ข้อมูลคนอื่นๆเรื่องที่ตั้งของตนเอง

 

“ไนน์สตรืท หรือไนน์อเวนนู”บีถาม

 

“น่าจะสตรีทนะเพราะมันใกล้กว่า”แซมพึมพำบอก

 

“มันอยู่ตรงแม็คโดนัลนะ”รอนพยายามช่วย

 

“คุณอยู่ตรงแมคโดนัลหรือเปล่าครับ?”บีถาม

 

เหล่าเมคทั้งสามเงียบไปก่อนตอบกลับมาว่า“-ไม่...เราอยู่ตรงเบอร์เกอร์คิง-”แรทเชทตอบอย่างไม่แน่ใจ

 

“-เราอยู่ตรงร้านขายของสัตว์เลี้ยงน่ะ!-”ไอออนไฮด์เสริม

 

“โอเค ผมรู้แล้วครับอยู่ตรงนั้นนะ!”บีบอกเมื่อสัญญาณไฟเปลี่ยนอีกครั้ง ทั้งหมดพยายามเคลื่อนตัวไปตามๆกัน

 

“-ไม่ได้แล้วล่ะ สัญญาณไฟเปลี่ยนแล้ว-”ออพติมัสบอกอีกฝ่าย

 

“ให้ตายสิ!ช่วยจอดที่ลานจอดรถหรืออะไรสักอย่างได้ไหมครับ?”บีพูดอย่างหัวเสีย

 

“-เราจะพยายามนะ-”ไอออนไฮด์บอกเขา

 

“โอเค....เดี๋ยวแปปนึงนะครับ เฮ้เคด?นายพอรู้ทางลัดไปถนนสิบสองไหม?”บีหันไปถามมัสแตงก์หนุ่มที่ขับตามหลัง

“-เกาะด้านซ้ายของถนนตรงร้านขายเครื่องใช้ไฟฟ้าน่ะ-” บาร์ริเคดบอกทาง“-ถ้าไม่มีรถไฟมาพอดีก็คงจะไปเจอทุกคนทันแหละ-”

 

“-ฉันว่าเราน่าจะไปทางที่ทำการไปรษณีย์นะ-” สตีฟเสนอ“-เราก็จะไปออกตรงโรงละครได้พอดี-”

 

“-ฉันว่าซาวน์เวฟคงวิ่งผ่านตรงนั้นไม่ไหวหรอก-” บาร์ริเคดบอกอีกฝ่าย“-เลี้ยวตรงร้านขายเครื่องใช้ไฟฟ้าแล้วกัน-”

 

“มันมีสามร้านนี่ อันไหนล่ะ?”บีตะโกนถามกลับเมื่อเขามองไปรอบๆ

 

“-อันที่ป้ายร้านสีเหลือง!-”

 

เมื่อทั้งหมดขับไปได้สักพัก“นี่มันแหม่งๆนะ”บัมเบิลบีพึมพำ

 

“ฉันว่าสตีฟอาจพูดถูกถ้าให้เลี้ยวไปทางที่ทำการไปรษณีย์”รอนตอบ

 

“อย่ามองเราสิครับ คุณคือคนที่อยู่ที่นี่นะไม่ใช่เรา”บีบอกเขาอย่างปกป้องตัวเอง

 

“เราอยู่นอกเมืองนะ”รอนสวนกลับ “นานๆทีถึงจะเข้ามาเขตช้อปปิ้งแบบนี้ เฉพาะตอนที่จำเป็นเท่านั้น”

 

“ไม่อยากจะพูดอะไรแบบนี้หรอกนะครับแต่งานนี้แม่น่าจะเหมาะกว่า”แซมหัวเราะ

 

“-รู้ไหมที่ว่ามัน.....เป็นไอเดียที่ไม่เลวเลยนะ-”บาร์ริเคดเปรยเบาๆ “-มีใครมีมือถือมาไหม?-”

 

“ไม่...”แซมหรี่ตามองพ่ออย่างโกรธๆ

 

“แล้วพวกเธอไม่มีมือถือของตัวเองหรือ?”รอนทำเป็นไม่สนใจแซมที่กำลังมอง

 

“เราทำได้ครับ”บีบอกอีกฝ่าย “แต่ผมไม่รู้เบอร์ เคดนายล่ะ?”

 

“-แล้วฉันจะไปรู้เบอร์ที่ฐานทัพได้ยังไงกันล่ะ?-”บาร์ริเคดถามกลับ

 

“ก็นายชอบรู้เรื่องอะไรแปลกๆแบบนั้นนี่นา”บีสวน

 

“-ฉันไม่รู้เรื่องเบอร์ของฐานทัพ-”

 

“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน”แซมส่ายหน้า

 

“ไม่ต้องมามองทางนี้เลย”รอนรีบปฎิเสธ

 

บีถอนหายใจ“มีใครรู้เบอร์บ้านของเราบ้างไหม?”

 

“-นี่เราหลงทางใช่ไหมเนี่ย?-”แจ๊สคราง “-ให้ตายสิบี!ทำไมนายพาเรามาทางนี้ล่ะ?-”

 

“ไม่ใช่ความผิดฉันเสียหน่อย!ก็เคดเป็นคนบอกให้เลี้ยวนี่!”

 

“-ให้ซาวน์เวฟโทรหาบลาสเตอร์แล้วคุยกับจูดี้ไม่ได้หรือ?-”แจ๊สถาม

 

“-จูดี้น่าจะอยู่ในเขตที่อยู่อาศัยของพวกมนุษย์นะ-”บาร์ริเคดอธิบาย “-จะง่ายกว่าถ้าจะโทรหาเธอตรงๆเลย-”

 

“-เฮ้แซม!เบอร์มิเคล่าเบอร์อะไรล่ะ?-”ไมลส์พูดขึ้นผ่านวิทยุ

 

แซมตาโตเมื่อนึกขึ้นได้“เออใช่!”เขารีบบอกให้บีโทรเบอร์หญิงสาวทันที

 

“-ฮัลโหล-”น้ำเสียงแปลกใจของมิเคล่าดังขึ้น

 

“ไงมิเคล่า เธออยู่ใกล้ๆ