[TF]Cover Me:Chapter 97

posted on 08 Sep 2013 23:44 by ki-kakao in TF directory Fiction, Cartoon

สวัสดีค่ะ เอาตอนที่97มาส่งแล้วนะคะ Have fun everybody!!!

Kakao

 

ตอบเม้น                              

1 # คุณPB แจ๊สกำลังเข้าโหมดอารมณ์แปลปวนของคนกำลังท้อง ฮา ท่าทางจะรับมือยากเอาเรื่องเลยทีเดียวล่ะค่ะ ส่วนที่เดาเรื่องเทรลเลอร์นั่น ตรงเป๊ะเลยค่า

2# คุณ Super_ป่องป๊อง ฮาๆ ค่ะเทรลเลอร์ ออพติมัสแบบเต็มยศนั่นเอง แบบที่เราเห็นในDark of the moonนั่นเอง

 

Credit : http://blkdragonqueen.livejournal.com/

                              

คำอธิบายเกี่ยวกับลักษณะตัวอักษรในฟิค

 

“ประโยคคำพูด”

 

'ความคิด'

 

“-สื่อสารผ่านคลื่นวิทยุ-”

 

“ภาษาไซเบอร์ตรอน”

 

“:สตาร์ลิงค์:”

 

อธิบายเพิ่มเติม

ลิงค์: การที่สปาร์คเรียกหากัน แต่ยังไม่ได้เป็นหนึ่งเดียวกัน

เชื่อมสัมพันธ์ : ประมาณการแต่งงาน

สตาร์ ลิงค์: การที่สปาร์คสองดวงพูดคุย

 

 

อายุอานามของเหล่าหุ่นในเรื่องเมื่อเทียบกับคน

 

Autobots

Optimus: 27-30

Ratchet: 37-40

Ironhide: 37-40

Bumblebee: 17-19

Wheeljack: 38-40

Twin: 23-24

Perceptor: 35-37

Inferno: 30-35

Red Alert: 25-27

 

 

Decepticon

Barricade: 20-23

Starscream 30-33  

Thundercracker 30-33

Skywarp 30-33

Misfire 23-25

Runamuck 35-38

Runabout 35-38

Hook 37-40  

Scraper 37-40

Long haul 37-40  

Scavenger 37-40

Mixmaster 37-40  

Soundwave: 35-38-- All cassettes: 26-34

 

Pairing

Wheeljack x Ratchet, Prowl x Jazz, Sideswipe x Sunstreaker

 

 

Cover Me

By Black Dragon Queen

 

 

Chapter 97: ของใช้จำเป็น

“ให้ตายสิ แรทเชท” ออพติมัสขึ้นเสียงขณะมองรถขนส่งของพวกมนุษย์ขับเข้ามาใกล้เรื่อยๆโดยมีเทรลเลอร์ขนาดมหึมาติดมาด้วย“เราไม่ยอมขับไปนู่นนี่แล้วลากไอ้นั่นไปด้วยหรอกนะ”

“โอ้นายต้องทำแล้วล่ะ”แรทเชทหันหน้ามามองผุ้นำของตน “เราต้องมีที่เก็บของนะ”

 “เพื่ออะไรล่ะ?” ออพติมัสถามอย่างเอาเรื่อง“เราไม่ได้เอาของไปมากขนาดนั้นเสียหน่อย”

“โชคร้ายที่เราคงต้องนะครับ”วิลล์บอก เมื่อไอออนไฮด์เดินเข้ามาใกล้โดยอุ้มนายทหารทั้งสองคนมาด้วย คนอื่นๆเองก็เดินตามออกมาเหมือนกัน

“หื้อ?”ออพติมัสอุทานเสียงหลง “เช่นอะไรล่ะ?”

“ชุดลุยหิมะล่ะอย่างหนึ่ง”เอปส์บอกเขา

“ยังไม่รวมเครื่องเจาะ เครื่องโซน่า อุปกรณ์ทางการแพทย์ด้วย”โพร์วร่ายรายการของที่ต้องเอาไปให้ฟัง

“อย่าลืมเครื่องมือของผมด้วย!”เพอร์เซพเตอร์จากกลุ่มที่รั้งท้าย

“กระสุนสำรองด้วย” ทุกคนหันมองไอออนไฮด์“อะไรล่ะ?”

“แล้วก็อีกหลายๆอย่างที่เราต้องใช้”แรทเชทว่าต่อพรอมยิ้มอย่างผู้ชนะ “เช่นเครื่องพลางตัวในที่อากาศหนาว”

“ไม่รวมอุปกรณ์เครื่องใช้ของเรา”วิลล์พยักหน้า “อาหารด้วยก็ดีครับ”

“แต่เราก็เอาไปแต่ของที่จำเป็นไม่ใช่หรือ?”ออพติมัสพยายามแก้ต่าง

“นั่นแหละของที่จำเป็น”แรทเชทหัวเราะ

ทันใดนั้นก็มีเสียงคลอเพลงดังมาจากทางซันนี“เอาเฉพาะของที่จำเป็นเท่านั้น...” *

“ต้องจำเป็นจริงๆด้วย”ไซด์ยิ้มตาม

“เพราะอย่างนั้นเรื่องความกังวลทิ้งมันไปได้เลย!”ซันนีหัวเราะ

ออพติมัสได้แต่คำรามเมื่อทั้งสองหน่อร้องเพลงต่อ แม้ว่าคนอื่นๆจะตะโกนบอกให้หยุด ไอออนไฮด์ปรายตามองไปทางอินเฟอร์โนที่พยักหน้ารับแล้วเดินไปตบหัวฝาแฝดคนละที“แค่ภาระกิจไปเก็บของธรรมดาๆเนี่ยของมากไปหรือ?”ผู้นำของเหล่าออโตบอทคราง

“ไม่หรอกจ้ะ” จูดี้หัวเราะจากที่นั่งของตนเองในมือบลูสตรีค“ดูเหมือนว่าเราต้องออกไปซื้อของกันอีกแล้ว”

“ซื้อของ?” บลูสตรีคก้มลงมองหญิงในมือตนด้วยสีหน้าสยองขวัญ“เราเอาอาหารจากที่นี่ไปไม่ได้หรือ?”

“เราต้องเตรียมอาหารคนละประเภทกันน่ะ” เอปส์อธิบายให้อีกฝ่ายฟัง“แบบที่ไม่เน่าง่ายและอยู่ได้นาน”

“แล้วเราก็ต้องเตรียมเสื้อกันหนาวให้เด็กๆด้วย”แครอลเสริม

“แล้วก็ยังมีอย่างอื่นอีกเยอะแยะเลย” เอปส์ถอนหายใจ“อย่างพวกอุปกรณ์ไต่เขา”

แต่ก่อนจะได้พูดอะไรกันต่อ ท่านรัฐมนตรีจอห์น เคลเลอร์ก็ก้าวลงมาจากที่นั่งคนขับของรถบรรทุก“ไงออพติมัส?คิดว่ายังไงบ้าง”

“เราเกลียดมัน”ออพติมัสบอกเสียงเรียบแต่ก็เบามากคนเคลเลอร์ไม่ได้ยิน

“ออพติมัส”แรทเชททำเสียงดุ

“ก็จริงนี่”ออพติมัสตอบตรงๆ “นายไม่ได้เป็นคนที่ลากมันไปไหนมาไหนเสียหน่อย”

“มองอีกแง่นี่นายทำเพื่อทีมของเราเลยนะ”ไอออนไฮด์หัวเราะ

เคลเลอร์เดินข้ามฝั่งมาพร้อมกับบอดี้การ์ดสองนาย“เฮ้เราเอามาให้แล้วนะ แต่ก็ยังงงๆอยู่ว่าเอามาทำไม”

ออพติมัสบอกเขาพร้อมถ“จะบอกว่ามีเรื่องเยอะแยะเลยล่ะที่เราต้องคุยกัน จอห์น”

เคลเลอร์พยักหน้าอย่างเข้าใจ“ก็ว่าอย่างนั้น”เขาหัวเราะเบาๆ “ทำไมไม่เริ่มที่ภาระกิจช่วยชีวิตล่ะว่าเป็นยังไงบ้าง?”

“เราเจอเขาครับ”แรทเชทรายงานแล้วบุ้ยเบ้ไปทางเฟรนซีที่ยืนอยู่กับทีมของตนและบาร์ริเคด

ออโตบอทส่วนใหญ่นั้นเลิกสนใจต่างแยกย้ายกันไปหมดเว้นแต่ทีมแรก เหล่า’คอนและเหล่ามนุษย์ โพร์วที่ยังคงอยู่ด้วยยืนข้างหลังแจ๊สราวกับเป็นบอดี้การ์ดส่วนตัวและกำลังถลึงตามองไปทางเหล่า’คอน แม้ว่าออพติมัสจะส่งสารตาห้ามแล้วก็ตาม‘งานนี้คงวุ่นสุดๆแน่ๆ’ออพติมัสนึกไปพลางครางไปพลาง

เคลเลอร์นั้นดูจะจำอีกฝ่ายได้ทันทีจึงโบกมือให้“สวัสดีอีกครั้งนะเฟรนซี”เขาบอกพร้อมกับโบกมือ ก่อนจะตาโตเมื่อเห็นเมคในร่างแมวนั่งอยู่ข้างๆอีกฝ่าย “หือ? เห?ใครกันบ้างล่ะเนี่ย?”เคลเลอร์ถามด้วยความแปลกใจเมื่อมองไปทางกลุ่มที่ยืนข้างๆบาร์ริเคด

“ก็ไซเบอร์ทรอนเนี่ยนอีกนั่นแหละครับ”บาร์ริเคดหัวเราะ

“อ้าวแหงสิ”เคลเลอร์เบ้ปากเมื่อโดนย้อนหน่อยๆ แจ๊สหัวเราะ

“หนึ่งในหลายเรื่องที่ต้องรายงานนั้นแหละครับ” ออพติมัสถอนหายใจ“มาทางนี้เถอะ เดี๋ยวเราเล่าให้ฟัง”

“ระหว่างที่คุยกันเราก็ไปเตรียมของกันดีกว่า”รอนว่าแล้วเดินตามสตีฟและแครอลกลับไปยังห้องพักของตน

จูดี้เงยหน้าขึ้นมองแซมที่ยังคงนั่งบนมือของบาร์ริเคด“ลูกเองก็ไปเตรียมตัวเก็บข้าวเก็บของได้แล้วนะจ้ะ”

แซมพยักหน้า เคลเลอร์หันมองวิลล์ด้วยความสงสัย“เก็บของหรือ?”

“นั่นคือเหตุผลที่เราขอให้เอาเทรลเลอร์ของออพติมัสมาให้ก็เพราะว่าเรากำลังจะออกเดินทางอีกน่ะครับ”วิลล์อธิบาย

“อะไรนะ?”เคลเลอร์หันไปมองออพติมัสด้วยความตกใจ “อย่าบอกนะว่าเจอฐานทัพของพวกเธอร์ทีนอีกน่ะ”

“ไม่เลย เจ๋งกว่านั้นอีก!”แจ๊สบอกแล้วก้มลงอุ้มท่านรัฐมนตรีขึ้น เขาหรี่ตามองโพร์วเป็นเชิงสั่งซึ่งโพร์วก็ก้มลงอุ้มบอดี้การ์ดสองคนของเคลเลอร์ขึ้นบ้าง ซึ่งทั้งสองคนดูจะตื่นเต้นระคนตื่นตระหนกที่โดนอุ้มพอๆกับโพร์วที่พยายามไม่เผลอขยำทั้งทั้งสองคนในมือ

“หือ? อะไรหรือ?”เคลเลอร์ถามด้วยความอยากรู้

“จำตอนที่เราเล่าเรื่องโพร์วกับทีมออกเดินทางหาสิ่งที่เรียกว่าเอนเนอร์จอนได้ไหม?”แรทเชทถามพร้อมกับยิ้มมุมปากเมื่อทั้งหมดนั้นเดินกลับมาที่ห้องหลักที่ซึ่งดูกล้างขึ้นเยอะเมื่อไม่มีไซเบอร์ทรอนเนียนยี่สิบสองคนมาแออัดอยู่ด้วยกัน

“หมายถึงก้อนหินสีชมพูๆน่ะหรือ?”เคลเลอร์ถามต่อ

เอปส์หัวเราะเสียงดัง“น้ำปั่น”

“เออ หัวเราะเข้าไป”ไอออนไฮด์กัดฟันพูด วิลล์ก้มลงมาตบข้อมือของไอออนไฮด์อย่างพยายามปลอบ ไอออนไฮด์ก้มลงมองเขาแล้วยิ้มให้อย่างรู้กัน

“แล้ว?”เคลเลอร์หันไปคุยกับออพติมัส “เอนเนอร์จอนมันทำไมหรือ?”

“เราเจอมันแล้วล่ะ!”แจ๊สบอกอย่างตื่นเต้น

“อะไรนะ?จริงหรือ?ที่ไหน?”เคลเลอร์เลยพลอยตื่นเต้นไปด้วย “บนระบบสุริยะหรือเปล่า?”

“ดีกว่านั้นอีก!บนโลกนี่เลยล่ะ!”แรทเชทว่า

“อะไรนะ?” เคลเลอร์อุทานขึ้นด้วยความแปลกใจ“บนโลก?ที่ไหน?ที่สหรัฐฯหรือเปล่า?ขอร้องล่ะช่วยบอกที่ว่าที่อเมริกา ไม่อย่างนั้นฉันคงได้กินยาแก้ปวดหัวเพิ่มขึ้นแน่ๆ”

เหล่าเมคต่างยืนอึ้งเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายนั้นเปลี่ยนจากอารมณ์ดีเป็นอารมณ์เสียแล้วก็กังวลในชั่ววินาที“เอ่อ...มันเป็นปัญหาหรือถ้ามันไม่ได้อยู่ที่สหรัฐน่ะ?”ออพติมัสถามอย่างไม่แน่ใจ

“ต้องบอกว่าเป็นเยอะล่ะนะ!ถ้ามันอยู่ที่ประเทศอื่นแล้วล่ะก็ การที่จะเอาพวกนายไปที่นั่นโดยที่ไม่มีคนสังเกตุนี่ก็จะยิ่งยากขึ้น แล้วเราก็จะไปขุดประเทศอื่นได้ง่ายๆที่ไหนกัน!”เคลเลอร์ตะโกน สองบอดี้การ์ดเองก็พยักหน้าตามไปด้วย

วิลล์นั้นรีบเข้ามาแทรกทันที“ไม่น่าจะต้องเป็นห่วงอะไรนะครับท่าน เพราะมันอยู่ที่ขั้วโลกเหนือ”เขารีบบอกอีกฝ่ายเพื่อไม่ให้เรื่องนั้นบ