First sight in 100 night dreams

WARNING!!!!!!

-เฮตาเลียนั้นเล่าเรื่องโดยการนำประเทศต่างๆมาเล่า เรื่องในรูปร่างของคน เนื้อหาจะเป็นเเนวตลกร้ายเสียสี เเต่ไม่ได้มีเจตนาพาดพิงถึงบุคคล หรือสถานที่ใด ดังนั้นผู้ที่ไม่ใคร่จะพอใจในหรือรับไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องนี้ก็ขอความกรุณา ปิดไปจะดีกว่าค่ะ

-เเละเฮตาเลียนั้นไม่ได้เป็นการ์ตูนวายนะคะ เนื้อหาในบล็อกนี้เป็นความชอบส่วนบุคคลของเจ้าของบล็อกค่ะ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------  

With Lust and Pride

(2.5)

pairing : Ivan braginski x alfred f. jones

                               (russia x america)

.

rate: nc-18

Part 2 (ครึ่งหลัง)

อีวาน บรากินสกีเอียงคอตนเองไปมาคลายความปวดเมื่อย เช่นเดียวกับทุกๆครั้งการประชุมต้องมีเหตุให้ยืดเยื้อเเต่สุดท้ายก็ไม่เคยที่จะได้เรื่องอะไรที่สรุปเป็นชิ้นเป็นอันเสียทีเเละไม่รู้ว่าเมื่อไรกันที่เวลาได้ล่วงเลยมาจนกระทั่งเข้าสู่ราตรีกาลอันมืดมิด ร่างสูงเดินไปตามโถงทางเดินที่เงียบสงัดเพื่อกลับไปพักผ่อนที่ห้องของตนเอง เเต่เมื่อใกล้ถึงจุดหมายเจ้าของนัยน์ตาสีอเมทิสต์ก็ต้องเบิกขึ้นอย่างเเปลกใจ

ที่หน้าห้องพักของเขาคือชายหนุ่มในชุดทหารสีกากีซึ่งถูกคลุมทับด้วยเเจ็คเก็ตสีน้ำตาลกำลังยืนกอดอกพิงประตูห้อง เมื่อดวงเนตรสีฟ้าใสสังเกตเห็นเขา ดวงหน้าหล่อเหลาจึงค่อยๆหันกลับมามองแก้มป่องน้อยๆ

“ช้า!มันหนาวนะรู้ไหม”

หลังมือของอัลเฟรดเคาะที่ประตูไม้เป็นเชิงให้อีวานรีบมาเปิดให้

“ผมตั้งใจว่าจะไปหาเธอที่ห้อง”มือซึ่งซ่อนอยู่ภายใต้ถุงมือหนังบิดลูกบิดเปิดอย่างไม่รีบร้อนทันทีที่ประตูห้องเปิดออกชายหนุ่มสวมเเว่นก็ถือวิสาสะเข้าไปโดยไม่คิดที่เเม้จะรอคำเชิญจากเจ้าของห้องเเต่อย่างใด อีวานเดินตามเข้าไปก่อนค่อยๆถอดผ้าพันคอเเละถุงมือพาดกับเก้าอี้ไม้ตัวเล็กซึ่งตั้งอยู่ข้างโต๊ะทำงานซึ่งมีขวดวอดก้า และแก้วซึ่งบรรจุสุราทิ้งไว้ ก่อนหันกลับไปหาคนที่ตอนนี้นั่งลงบนเตียงแล้ว

“ว่าแต่เธอก็เลิกประชุมพร้อมผมนี่นา ทำไมมาถึงก่อนล่ะ”

“เพราะฉันคือฮีโร่ไงล่ะ”อัลเฟรดว่าพร้อมยกนิ้วโป้งให้ อีวานยิ้มตอบ ในใจนั้นระอาเหลือคณา หากเขาก็เลือกที่จะไม่เอ่ยอะไรออกมา

เเต่เเล้วเขาก็สังเกตเห็นบางอย่าง...ปลายนิ้วของชายหนุ่มผมทองเเดงเรื่อ....ไม่ต้องให้คิดซ้ำสองเขาเดินเข้าไปกุมมันไว้ทันที

“เย็นเชียว ถุงมือล่ะ?”เมื่อโดนทักชายหนุ่มผมทองจึงเลิกคิ้วขึ้นด้วยความเเปลกใจ

“นั่นสิ? หายไปไหนนะ สงสัยลืมไว้ที่ห้องประชุมล่ะมั้ง?”

“นี่เธอรีบมาหาผมขนาดนั้นเลยหรืออัลเฟรด?”ไม่เพียงว่าเปล่า ริมฝีปากจรดลงที่ปลายนิ้วเย็น ความอุ่นจากร่างสูงช่วยบรรเทาความชาที่ปลายนิ้วให้กลับมารู้สึกอีกครั้ง

ทันใดนั้นอัลเฟรดกลับชักมือออก คิ้วเรียวเลิกขึ้นสลับกับขมวดมุ่น ปากเบ้อย่างไม่อยากเชื่อว่าอีกฝ่ายจะจูบที่ปลายนิ้วของตนเอง

“ทำอะไรของนายน่ะ?หน้าตาฉันเหมือนพวกผู้หญิงที่อยากให้มีคนเอาใจหรือไง?”

“คิดว่าเธอจะชอบแบบนี้เสียอีก”ปฏิกิริยาตอบโต้ชวนให้หดหู่ ทำเอาความมั่นใจถดถอย และเพิ่มมากขึ้นเมื่อเห็นอีกฝ่ายเช็ดมือกับขากางเกง

“โฮ้ย!?เอาอะไรคิด!”อัลเฟรดหัวเราะเสียงดัง “ขนลุกสิไม่ว่า”

ดวงเนตรสีอเมทิสต์เข้มขึ้นด้วยความไม่พอใจอีวานเข้าประชิดกายอีกฝ่ายทันที เพียงเสี้ยววินาทีจุมพิตไม่คาดฝันก็เข้าแทนที่เสียงหัวเราะร่าของชายหนุ่มผมทอง

“อื้อ!?”

ลำคอถูกดันให้แหงนขึ้นรับลิ้นที่ลากไล้ไปทั่วปาก เกี่ยวกระหวัดแย่งชิงลมหายใจจนรู้สึกเหมือนหน้ามืดกับรสจูบเนิ่นนานมือเรียวดันอีกฝ่ายออกพลางหอบหายใจ อีวานเหยียดยิ้มมอง

“แต่ทีมีอะไรกันไม่ขนลุกเนี่ยนะ”

อัลเฟรดแยกเขี้ยวอย่างไม่พอใจก่อนโถมตัวเข้าประกบจูบ สองมือโอบรอบคอกอดเเน่นสร้างความเเปลกใจให้ชายหนุ่มผมบลอนด์ อีวานปรือตาลงขณะเอนร่างที่กำลังขโมยจูบอย่างอุกอาจนอนลงบนเตียงนุ่ม ร่างสูงครางออกมาอย่างไม่ตั้งใจ อัลเฟรดถอนริมฝีปากก่อนขยับยิ้มเจ้าเล่ห์อย่างที่สุดให้ ลิ้นเรียวสีเเดงเเลบเลียริมฝีปากตนเอง......ช่างเป็นท่าทางที่ยั่วยวนเกินทานทน....อีวานยิ้มตอบก่อนเเลบลิ้นเลียริมฝีปากของคนตรงหน้าเเต่มิทันจะได้สัมผัสชายหนุ่มผมทองกลับผลักอีวานออกจากตนเอง สองมือผลักอกแกร่งให้นั่งลงบนโซฟา ขาข้างหนึ่งของผู้อ่อนวัยกว่าชันบนเก้าอี้ระหว่างขาทั้งสองข้างของเจ้าของห้อง สองมือช้อนใบหน้าคมคายขึ้นน้ำเสียงร่าเริงเอ่ยกระซิบก่อนเเนบจูบเบาๆ

“ฉันจะทำเอง”

.....มาแปลกเเฮะ......

เเม้ในห้วงคำนึงจะรู้สึกฉงนสนเท่ห์หากเเต่ชายหนุ่มชาวรัสเซียก็เลือกที่จะไม่ถามเเละปล่อยทุกอย่างให้เป็นไปตามใจของผู้ที่กำลังคลอเคลียที่ต้นคอตน เพื่อปลุกเร้าอารมณ์ของผู้กระทำมือกว้างจึงเอื้อมหมายลูบไล้สะโพกอีกฝ่ายเเต่ชายหนุ่มผมทองกลับปัดทิ้งเป็นสัญญาณกลายๆว่าห้ามเเตะต้อง มือเรียวยาวไล้ไปตามลำตัวของชายหนุ่มผลบลอนด์ที่ยกมือขึ้นยอมเเพ้ ปลายนิ้วปลดเสื้อโค้ทตัวยาวออกก่อนเริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวบริสุทธิ์ ริมฝีปากอุ่นเลื่อนกดจูบที่หน้าท้องเเบนราบซึ่งเต็มไปด้วยมัดกล้ามเเข็งเเรงเยี่ยงชายชาติทหาร เเละทุกครั้งที่ไล่เรื่อยลงต่ำดวงตาสีฟ้าใสก็จนเลื่อนขึ้นสบ

.....ราวต้องการท้าทาย......

อีวานยิ้ม มือข้างหนึ่งยกขึ้นท้าวคางมองมือที่กำลังปลดเข็มขัดให้เขาปลายนิ้วเชยคางคนที่ลงไปนั่งคุกเข่าอยู่ที่พื้น

“เเน่ใจนะ?”อีกครั้งที่เขาโดนปัดมือทิ้ง....ช่างดื้อดึงเสียนี่กระไร.....

กลีบปากนุ่มจูบเบาๆที่ส่วนปลายก่อนริมฝีปากจะขยับเข้าครอบครองแก่นกายที่เริ่มเเข็งขึงด้วยเเรงอารมณ์ ภายในปากของอัลเฟรดนั้นทั้งร้อนเเละอุ่น ปลายลิ้นช่ำชองขยับสัมผัสปรนเปรอปลุกเร้าอารมณ์ ดวงเนตรสีฟ้าระริกด้วยความสนุกเหลือบขึ้นมองอีวาน หากชายหนุ่มยังคงท้าวคางเช่นเดิม ทั้งสีหน้านั้นก็ไร้การเปลี่ยนเเปลง

....อยากรู้นักจะเเน่สักเเค่ไหน.....

สัมผัสและเสียงอันน่าละอายดังมาจากเบื้องล่างแต่อีวานกลับคิดว่ามันช่างน่ารักเสียเหลือเกิน จริงอยู่ที่ร่างเล็กกว่าต้องเคยปรนนิบัติเช่นนี้ให้กับผู้อื่นแต่ครานี้กลับเป็นสถานการณ์ที่ต่างกันออกไป แม้จะเป็นเพียงความสัมพันธ์แบบชั่วครู่ไม่ยั่งยืนและไร้ความแน่นอน แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดกลับเป็นการที่เขาได้ทาบทับร่างกายซึ่งไม่เคยมีใครได้ล่วงล้ำ

....แค่นั้น...ก็เพียงพอแล้ว....

อีวานนิ่วหน้าเมื่ออัลเฟรดสัมผัสแก่นกายอย่างท้าทาย ลิ้นที่แลบสัมผัสทวีความร้อนให้กับร่างสูงลมหายใจที่พรั่งพรูออกมาจากกลีบปากเรียวของอีวานร้อนรุ่มด้วยเเรงอารมณ์ หลังมือของชายหนุ่มผมบลอนด์ยกขึ้นแนบที่ริมฝีปากพยายามอดกลั้นเสียงครางของตนเอง

“อาา...”อีวานเลื่อนมือเข้าสอดไล้ผ่านผมสั้นนุ่มลื่น รู้สึกถึงอารมณ์ของตนเองนั้นกำลังพลุ่งพล่านตามจังหวะที่ร่างตรงหน้ากำลังปรนเปรอให้....ความอุ่นร้อนและการโรมรันทำลายสิ้นความอดทน

.....ดูเหมือนครั้งนี้ฝ่ายที่พ่ายเเพ้..กลับเป็นเขาเอง.....

อัลเฟรดที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้ายกมือขึ้นปิดปากตนเอง ถึงกระนั้นอีวานก็พอมองเห็นเส้นไหมสีขาวที่ไหลผ่านปลายคางมน

“!”โดนมิทันได้ตั้งตัว ผู้ปรนเปรอดันตัวขึ้นประกบจูบอีวานที่เบิกตากว้างเมื่อรู้สึกถึงรสชาติแปลกประหลาดไม่น่าพิสมัย มือกว้างดันอีกฝ่ายออกทันทีก่อนไอโขลก ใบหน้าคมหันกลับไปมองชายหนุ่มผมทองที่กำลังแลบเลียปลายนิ้วของตนเอง นัยน์ตาสีฟ้าหรี่มองก่อนยักคิ้วให้ดังผู้ชนะ

“อร่อยไหม?”อัลเฟรดว่าพร้อมหัวเราะด้วยความสะใจ “โทษฐานที่นายทิ้งให้ฉันอารมณ์ค้างเมื่อเช้า”

ซ่า!!!

เสียงหัวเราะหยุดลงทันทีที่ของเหลวเย็นถูกสาดเข้าเต็มใบหน้า เบื้องหน้าเขาคือร่างสูงที่กำลังยิ้มกริ่มในมือของอีวานคือแก้วเปล่าซึ่งวางอยู่ที่โต๊ะทำงานติดหน้าต่างลิ้นสีแดงแลบชิมรส...วอดก้า...

“ทำอะไรของนายฟระ!!”ไม่ว่าเปล่า มือเรียวยาวคว้าหมอนบนเตียงปาใส่เจ้าของห้อง “ราดมาได้ !”

“ความผิดเธอนั่นแหละ”อีวานปาหมอนกลับไปแต่ชายหนุ่มกระโดดหลบได้ทัน

“นายต่างหากที่ผิด!”

อีวานปรี่เข้าใกล้สองมือแนบที่ต้นขาบีบเคล้นแรงจนอีกฝ่ายร้องโอดโอย สองมือของอัลเฟรดพยายามดันอกแกร่งให้ออกห่างแต่ยิ่งดิ้น แรงที่ใช้ก็ยิ่งเพิ่ม

“โอ๊ย!เจ็บนะ ปล่...ว้าก!!”

ด้วยความไม่ระวังสองร่างที่กำลังพัวพันกันจึงล้มลงกระแทกพื้นเสียงดัง
.
.
.
เสียงเคาะประตูยังขึ้นทำลายบรรยากาศเงียบสงบภายในห้องพักของชายหนุ่มชาวฝรั่งเศส ฟรานซิสวางเเก้วไวน์พร้อมกับหนังสือเล่มย่อมลงบนโต๊ะหน้าโซฟา เมื่อไปถึงประตูดวงตาสีน้ำเงินก็มองลอดผ่านตาเเมวออกไปมองก่อนคิ้วเรียวจะยกขึ้นด้วยความเเปลกใจ

“มีอะไรหรือเเมททิว?”ชายหนุ่มเอ่ยทักหลังจากเปิดประตูรับ

“อ..เอ่อคุณฟรานซิส คืนนี้ผมขอนอนด้วยได้ไหม?”ชายหนุ่มสวมแว่นเอ่ยถามอย่างเขินอายระคนอึดอัด อ้อมกอดกระชับหมีสีขาวแน่นขึ้น

“อะไรๆ เกิดติดใจคุณพี่ขึ้นมาหรือแมททิว”

“ไม่ใช่ครับ!”เสียงนั้นแข็งขึ้นก่อนเอ่ยต่อว่า “คือ...คือมีเสียงดังตึงตังจากห้องคุณอีวาน...เหมือนกำลังอาละวาด...แล้ว..แล้ว....”

“จะทำอะไรไม่ระวังกันบ้างเลย”ฟรานซิสกอดอกพึมพำก่อนถอนหายใจ

“อ...อะไรนะครับ?”

“เปล่าๆ”ชายหนุ่มยิ้มกว้างให้พร้อมตบบ่าอดีตเด็กในปกครอง มือผายออกเชิญอีกฝ่ายให้เข้ามาในห้อง “ว่าเเต่.....นอนเตียงเดียวกันเหมือนเมื่อก่อนดีไหม?”
.
.
.
ในห้องอาบน้ำที่ขนาดกะทัดรัดเหมาะสมกับห้องพักดูเล็กไปถนัดตาเมื่อต้องถูกใช้งานโดยชายหนุ่มสองที่คนลงไปแช่กันในอ่างน้ำที่ทั้งเล็กและแคบโดยแยกนั่งกันคนละฝั่ง อัลเฟรดเอนศีรษะไปทางด้านหลังกับขอบอ่างขาข้างหนึ่งชันขึ้นใกล้อก ส่วนอีกข้างนั้นพาดอยู่บนขาแข็งแรงของเจ้าของห้อง...อีวาน...

บรรยากาศอบอวนด้วยไอน้ำกรุ่นๆ ทั้งน้ำในอ่างนั้นก็อุ่นกำลังดีช่วยให้รู้สึกผ่อนคลาย อัลเฟรดหลับตาพริ้ม มือเปียกลูบผมตนเอง หยาดหยดน้ำพรางที่เกาะตามใบหน้าได้รูปไหลไปตามแนวคอระหง....ช่างยั่วยวน....

อีวานมองท่าทางนั้นพร้อมยิ้มน้อยๆ เมื่อรู้สึกถึงสายตาที่มองมาดวงเนตรสีฟ้าจึงหรี่ลงอย่างขุ่นๆ มือตวัดน้ำใส่อีกฝ่าย สีหน้าแสดงความเขินอาย ใบหูเรียวแดงเรื่อ

“มองอะไร?”อีวานส่ายศีรษะ

“ไม่คิดว่าเธอจะยังมาหาผมหลังจากเรื่องเมื่อคืน”เขาว่า “นึกว่าเธอจะหนีหน้าผมเสียอีก”

“ฮีโร่น่ะเขาไม่หนีหรอก อีกอย่างฉันไม่ได้ทำอะไรผิดเสียหน่อยจะต้องหนีทำไม?”

....เป็นวิธีการคิดที่สมกับเป็นชายหนุ่มเสียจริง...

“หมายความว่าเธอยอมรับกับการที่เรามีเซ็กซ์กัน เเละจะมีต่อไปใช่ไหม?”อีวานเอ่ยเเหย่อัลเฟรดที่ท้าวใบหน้ากับหลังมือตนเอง ริมฝีปากเรียวขยับยิ้มมุมปาก ดวงเนตรจ้องกลับมา

“ใช่ เพราะมันรู้สึกดีจะตายไป เเต่ฉันอยากเป็นฝ่ายรุกนะ เมื่อคืนเจ็บสะโพกเเทบตาย”อีวานสั่นศีรษะปฏิเสธคำขอแกมบังคับของอีกฝ่าย

“ไม่ล่ะ ผมชอบเป็นฝ่ายรุกมากกว่า”

“เเต่ฉันไม่ชอบเป็นฝ่ายรับนี่ ครั้งเเรกครั้งเดียวนี่ก็เกินพอเเล้ว”ชายชาวอเมริกันกอดอกยื่นคำขาดขณะที่บุรุษอีกคนยกมือขึ้นบังเสียงหัวเราะเบาๆ

“ครั้งเเรกจริงๆด้วยสินะ ถึงว่าเธอห่วยมากเลย”

“ห่วย!?”

“ใช่ ห่วยมาก เธอไปก่อนตลอดเลยเเล้วก็ยังเกร็งสุดๆถ้าไม่เรียกห่วยจะเรียกว่าอะไรล่ะอัลเฟรด”ชายหนุ่มผมทองได้เเต่กัดฟันกรอดเพราะสิ่งที่อีกฝ่ายพูดมานั้นเป็นความจริง...จะให้เชี่ยวชาญได้อย่างไรเมื่อเป็นครั้งเเรก.....คิดเเล้วก็เจ็บใจนัก

อีวานมองชายหนุ่มสะบัดหน้าไปทางอื่นก่อนยิ้มออกมาอย่างเสียไม่ได้

“อึดอัดเหมือนกันนะ อัลเฟรดย้ายมานั่งฝั่งนี้ดีกว่าไหม?”

“เรื่องสิ นายน่ะออกไปเลยฉันจะได้อาบน้ำ กลิ่นเหล้าติดผมเหม็นจะแย่แล้ว”มือเรียวยาวปัดไล่ แต่ก็ต้องสะดุ้งพร้อมขยับกายถอยทั้งๆที่ไร้ทางหนีเมื่อรู้สึกถึงร่างกำยำขยับเข้าใกล้ ดวงเนตรยากหยั่งของร่างสูงไล้สายตาเรื่อยจากแผ่นอกขึ้นสบกับนภางามในดวงตาของชายหนุ่มอเมริกัน อัลเฟรดรู้สึกถึงหัวใจของตนเองกระตุกวาบ

....คุกคาม...เร้าร้อน...และต้องการ....

นัยน์ตาคู่นั้นบอกเล่าสิ่งเหล่านี้อย่างมิปิดบัง

“เธอไม่ขยับ ผมขยับเองก็ได้”

...ก็ทำไปแล้วไม่ใช่หรือ...

สันจมูกไล้ผิวเรียบเนียนก่อนหยุดจูบสัมผัสไตเล็กสีชมพูให้ใต้ร่างสะดุ้งเล่น ก่อนคลอเคลียไล้เรื่อยจากต้นคอสู่กกหู อัลเฟรดนิ่วหน้าเมื่อลมหายใจร้อนเป่ารด ลมหายใจเริ่มติดขัดเช่นเดียวกับร่างกายที่ตอบรับสัมผัสที่เข้ามาเติมเต็มความต้องการซึ่งกันและกัน

“วันนี้ผมยังไม่ได้ยินเสียงเธอครางเลย”

“ใช่....มีแต่เสียงนาย”เสียงหัวเราะนั้นเย้ยหยัน เรียวขาขยับถูสีข้างร่างด้านบน อัลเฟรดหรี่ตามองท้าทาย

“ถ้าอยากฟังก็ทำให้ฉันครางให้ได้สิ”อีวานยิ้มกริ่มด้วยความพึงพอใจ

....ไม่ต้องโอนอ่อนให้ง่ายดาย...ท้าทายสิยิ่งดี...

....ตื่นเต้น..เร้าใจ...

....สมแก่การพิชิต....

“แต่ว่านะ...สงสัยประชุมคราวหน้า...ต้อง...ยกฐานะ...ยอดนักรักให้นายแล้วล่ะ”

แม้จะเอ่ยด้วยความอวดดีไม่ยอมแพ้ แต่น้ำเสียงกลับสั่นสลับกับลมหายใจที่หอบกระเส่า ส่วนหน้าของคนทั้งคู่เสียดสีกันจนแทบไฟลุก เรือนกายสมส่วนแข็งแรงกระตุกเฮือกเมื่ออีวานรั้งขาเขาขึ้นพาดเอวสองมือขยุ้มสะโพกชายหนุ่มผมทองเข้าหาตัวก่อนขยับฝังกายลึกเบียดชิด อัลเฟรดสะท้านรู้สึกถึงความเป็นชายที่เต้นตุ้บในร่างตน เสียงนุ่มเอ่ยกระซิบ

“อัลเฟรดเอาไปเถอะผมยกให้”

**************

TBC 

Talk:ท้ายทึ่สุดการผลัดกันรุกผลัดกันรับก็เป็นอันตกไป(ฮา)

ทำใจเถอะอ้วน แกมันยั่ว กร๊ากกกก

จนกว่าจะเอนทรี่หน้าน่อออออ