posted on 18 Nov 2009 22:37 by ki-kakao in ETC
ลัลล้า ลัลล้า ลัลล้า!!!!!!
19 November เอ้อ เอ้อ เอ้อ....
ไม่เชื่อว่าไอ้วันที่ทำให้เราแก่ขึ้นนั้นมันจะมาเร็วขนาดนี้ เหมือนว่าจะพึ่งอัพไปเมื่อไม่นานมานี้เองเน๊อะ?
ยังไงซะก็
HAPPY BIRTHDAY TO ME, MYSELF and I
หวังว่าปีนี้จะเป็นปีที่ดีอีกปีนึง อูอา
(ขอให้เงินทองไหลมาเทมา มิใช่ไหลออกเทออก-*-)
วันเกิดเราเราก็มีของที่จะให้ตัวเองเเละทุกคนเช่นเคย
(โปรดทำใจก่อนดู)
.
.
.
.
.
.
.
.
(เเน่ใจนะ)
(เเน่นะ)
WHICH ONE of "AMERICA" DO YOU LIKE MOST ? ^3^
FEMALE….? OR MALE….?
ชอบมะ ชอบม้า!!!!!!~~~~~แอร๊ยยยย
(โดนประชาชีปารองเท้าใส่)
ชา ลัล ล้า ลั้ล ลา~~~~~~
ยิ่งตอบมากยิ่งมีโอกาสลุ้น ท่านอาจได้เป็นหนึ่งคนที่ได้ไปMEET and GREET กับคนที่ได้รับโหวตมากที่สุด!!!!!!!
เเต่น เเตน เเต๊น~~~~~
.
.
.
.
.
(ใครจะบ้าไปกะเอ๊งงงงงงง)
ปล.วันนี้เราโต้รุ่งเพราะว่างานบานตะไทลำไยหก เฮ้อ!!วันเกิดฉันทำไมงานเยอะเยี่ยงเน่!!!!!!!
ปล2.ก็ยังอุตส่ามานั่งอัพบล็อกได้อีกกกกก
ปล3.อย่าถามว่าทำไปได้อย่างไร เพราะมันทำไปเเล้วด้วยความเมา ตอนทำมันเมาเตกีล่าข-*-
จนกว่าจะเอ็นทรี่หน้า
edit @ 19 Nov 2009 00:08:22 by kakao
posted on 04 Nov 2009 22:42 by ki-kakao in Fiction
WARNING!!!!!!
-เฮตาเลียนั้นเล่าเรื่องโดยการนำประเทศต่างๆมาเล่า เรื่องในรูปร่างของคน เนื้อหาจะเป็นเเนวตลกร้ายเสียสี เเต่ไม่ได้มีเจตนาพาดพิงถึงบุคคล หรือสถานที่ใด ดังนั้นผู้ที่ไม่ใคร่จะพอใจในหรือรับไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องนี้ก็ขอความกรุณา ปิดไปจะดีกว่าค่ะ
-เเละเฮตาเลียนั้นไม่ได้เป็นการ์ตูนวายนะคะ เนื้อหาในบล็อกนี้เป็นความชอบส่วนบุคคลของเจ้าของบล็อกค่ะ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
With Lust and Pride
(2.5)
pairing : Ivan braginski x alfred f. jones
(russia x america)
.
rate: nc-18
Part 2 (ครึ่งหลัง)
อีวาน บรากินสกีเอียงคอตนเองไปมาคลายความปวดเมื่อย เช่นเดียวกับทุกๆครั้งการประชุมต้องมีเหตุให้ยืดเยื้อเเต่สุดท้ายก็ไม่เคยที่จะได้เรื่องอะไรที่สรุปเป็นชิ้นเป็นอันเสียทีเเละไม่รู้ว่าเมื่อไรกันที่เวลาได้ล่วงเลยมาจนกระทั่งเข้าสู่ราตรีกาลอันมืดมิด ร่างสูงเดินไปตามโถงทางเดินที่เงียบสงัดเพื่อกลับไปพักผ่อนที่ห้องของตนเอง เเต่เมื่อใกล้ถึงจุดหมายเจ้าของนัยน์ตาสีอเมทิสต์ก็ต้องเบิกขึ้นอย่างเเปลกใจ
ที่หน้าห้องพักของเขาคือชายหนุ่มในชุดทหารสีกากีซึ่งถูกคลุมทับด้วยเเจ็คเก็ตสีน้ำตาลกำลังยืนกอดอกพิงประตูห้อง เมื่อดวงเนตรสีฟ้าใสสังเกตเห็นเขา ดวงหน้าหล่อเหลาจึงค่อยๆหันกลับมามองแก้มป่องน้อยๆ
“ช้า!มันหนาวนะรู้ไหม”
หลังมือของอัลเฟรดเคาะที่ประตูไม้เป็นเชิงให้อีวานรีบมาเปิดให้
“ผมตั้งใจว่าจะไปหาเธอที่ห้อง”มือซึ่งซ่อนอยู่ภายใต้ถุงมือหนังบิดลูกบิดเปิดอย่างไม่รีบร้อนทันทีที่ประตูห้องเปิดออกชายหนุ่มสวมเเว่นก็ถือวิสาสะเข้าไปโดยไม่คิดที่เเม้จะรอคำเชิญจากเจ้าของห้องเเต่อย่างใด อีวานเดินตามเข้าไปก่อนค่อยๆถอดผ้าพันคอเเละถุงมือพาดกับเก้าอี้ไม้ตัวเล็กซึ่งตั้งอยู่ข้างโต๊ะทำงานซึ่งมีขวดวอดก้า และแก้วซึ่งบรรจุสุราทิ้งไว้ ก่อนหันกลับไปหาคนที่ตอนนี้นั่งลงบนเตียงแล้ว
“ว่าแต่เธอก็เลิกประชุมพร้อมผมนี่นา ทำไมมาถึงก่อนล่ะ”
“เพราะฉันคือฮีโร่ไงล่ะ”อัลเฟรดว่าพร้อมยกนิ้วโป้งให้ อีวานยิ้มตอบ ในใจนั้นระอาเหลือคณา หากเขาก็เลือกที่จะไม่เอ่ยอะไรออกมา
เเต่เเล้วเขาก็สังเกตเห็นบางอย่าง...ปลายนิ้วของชายหนุ่มผมทองเเดงเรื่อ....ไม่ต้องให้คิดซ้ำสองเขาเดินเข้าไปกุมมันไว้ทันที
“เย็นเชียว ถุงมือล่ะ?”เมื่อโดนทักชายหนุ่มผมทองจึงเลิกคิ้วขึ้นด้วยความเเปลกใจ
“นั่นสิ? หายไปไหนนะ สงสัยลืมไว้ที่ห้องประชุมล่ะมั้ง?”
“นี่เธอรีบมาหาผมขนาดนั้นเลยหรืออัลเฟรด?”ไม่เพียงว่าเปล่า ริมฝีปากจรดลงที่ปลายนิ้วเย็น ความอุ่นจากร่างสูงช่วยบรรเทาความชาที่ปลายนิ้วให้กลับมารู้สึกอีกครั้ง
ทันใดนั้นอัลเฟรดกลับชักมือออก คิ้วเรียวเลิกขึ้นสลับกับขมวดมุ่น ปากเบ้อย่างไม่อยากเชื่อว่าอีกฝ่ายจะจูบที่ปลายนิ้วของตนเอง
“ทำอะไรของนายน่ะ?หน้าตาฉันเหมือนพวกผู้หญิงที่อยากให้มีคนเอาใจหรือไง?”
“คิดว่าเธอจะชอบแบบนี้เสียอีก”ปฏิกิริยาตอบโต้ชวนให้หดหู่ ทำเอาความมั่นใจถดถอย และเพิ่มมากขึ้นเมื่อเห็นอีกฝ่ายเช็ดมือกับขากางเกง
“โฮ้ย!?เอาอะไรคิด!”อัลเฟรดหัวเราะเสียงดัง “ขนลุกสิไม่ว่า”
ดวงเนตรสีอเมทิสต์เข้มขึ้นด้วยความไม่พอใจอีวานเข้าประชิดกายอีกฝ่ายทันที เพียงเสี้ยววินาทีจุมพิตไม่คาดฝันก็เข้าแทนที่เสียงหัวเราะร่าของชายหนุ่มผมทอง
“อื้อ!?”
ลำคอถูกดันให้แหงนขึ้นรับลิ้นที่ลากไล้ไปทั่วปาก เกี่ยวกระหวัดแย่งชิงลมหายใจจนรู้สึกเหมือนหน้ามืดกับรสจูบเนิ่นนานมือเรียวดันอีกฝ่ายออกพลางหอบหายใจ อีวานเหยียดยิ้มมอง
“แต่ทีมีอะไรกันไม่ขนลุกเนี่ยนะ”
อัลเฟรดแยกเขี้ยวอย่างไม่พอใจก่อนโถมตัวเข้าประกบจูบ สองมือโอบรอบคอกอดเเน่นสร้างความเเปลกใจให้ชายหนุ่มผมบลอนด์ อีวานปรือตาลงขณะเอนร่างที่กำลังขโมยจูบอย่างอุกอาจนอนลงบนเตียงนุ่ม ร่างสูงครางออกมาอย่างไม่ตั้งใจ อัลเฟรดถอนริมฝีปากก่อนขยับยิ้มเจ้าเล่ห์อย่างที่สุดให้ ลิ้นเรียวสีเเดงเเลบเลียริมฝีปากตนเอง......ช่างเป็นท่าทางที่ยั่วยวนเกินทานทน....อีวานยิ้มตอบก่อนเเลบลิ้นเลียริมฝีปากของคนตรงหน้าเเต่มิทันจะได้สัมผัสชายหนุ่มผมทองกลับผลักอีวานออกจากตนเอง สองมือผลักอกแกร่งให้นั่งลงบนโซฟา ขาข้างหนึ่งของผู้อ่อนวัยกว่าชันบนเก้าอี้ระหว่างขาทั้งสองข้างของเจ้าของห้อง สองมือช้อนใบหน้าคมคายขึ้นน้ำเสียงร่าเริงเอ่ยกระซิบก่อนเเนบจูบเบาๆ
“ฉันจะทำเอง”
.....มาแปลกเเฮะ......
เเม้ในห้วงคำนึงจะรู้สึกฉงนสนเท่ห์หากเเต่ชายหนุ่มชาวรัสเซียก็เลือกที่จะไม่ถามเเละปล่อยทุกอย่างให้เป็นไปตามใจของผู้ที่กำลังคลอเคลียที่ต้นคอตน เพื่อปลุกเร้าอารมณ์ของผู้กระทำมือกว้างจึงเอื้อมหมายลูบไล้สะโพกอีกฝ่ายเเต่ชายหนุ่มผมทองกลับปัดทิ้งเป็นสัญญาณกลายๆว่าห้ามเเตะต้อง มือเรียวยาวไล้ไปตามลำตัวของชายหนุ่มผลบลอนด์ที่ยกมือขึ้นยอมเเพ้ ปลายนิ้วปลดเสื้อโค้ทตัวยาวออกก่อนเริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวบริสุทธิ์ ริมฝีปากอุ่นเลื่อนกดจูบที่หน้าท้องเเบนราบซึ่งเต็มไปด้วยมัดกล้ามเเข็งเเรงเยี่ยงชายชาติทหาร เเละทุกครั้งที่ไล่เรื่อยลงต่ำดวงตาสีฟ้าใสก็จนเลื่อนขึ้นสบ
.....ราวต้องการท้าทาย......
อีวานยิ้ม มือข้างหนึ่งยกขึ้นท้าวคางมองมือที่กำลังปลดเข็มขัดให้เขาปลายนิ้วเชยคางคนที่ลงไปนั่งคุกเข่าอยู่ที่พื้น
“เเน่ใจนะ?”อีกครั้งที่เขาโดนปัดมือทิ้ง....ช่างดื้อดึงเสียนี่กระไร.....
กลีบปากนุ่มจูบเบาๆที่ส่วนปลายก่อนริมฝีปากจะขยับเข้าครอบครองแก่นกายที่เริ่มเเข็งขึงด้วยเเรงอารมณ์ ภายในปากของอัลเฟรดนั้นทั้งร้อนเเละอุ่น ปลายลิ้นช่ำชองขยับสัมผัสปรนเปรอปลุกเร้าอารมณ์ ดวงเนตรสีฟ้าระริกด้วยความสนุกเหลือบขึ้นมองอีวาน หากชายหนุ่มยังคงท้าวคางเช่นเดิม ทั้งสีหน้านั้นก็ไร้การเปลี่ยนเเปลง
....อยากรู้นักจะเเน่สักเเค่ไหน.....
สัมผัสและเสียงอันน่าละอายดังมาจากเบื้องล่างแต่อีวานกลับคิดว่ามันช่างน่ารักเสียเหลือเกิน จริงอยู่ที่ร่างเล็กกว่าต้องเคยปรนนิบัติเช่นนี้ให้กับผู้อื่นแต่ครานี้กลับเป็นสถานการณ์ที่ต่างกันออกไป แม้จะเป็นเพียงความสัมพันธ์แบบชั่วครู่ไม่ยั่งยืนและไร้ความแน่นอน แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดกลับเป็นการที่เขาได้ทาบทับร่างกายซึ่งไม่เคยมีใครได้ล่วงล้ำ
....แค่นั้น...ก็เพียงพอแล้ว....
อีวานนิ่วหน้าเมื่ออัลเฟรดสัมผัสแก่นกายอย่างท้าทาย ลิ้นที่แลบสัมผัสทวีความร้อนให้กับร่างสูงลมหายใจที่พรั่งพรูออกมาจากกลีบปากเรียวของอีวานร้อนรุ่มด้วยเเรงอารมณ์ หลังมือของชายหนุ่มผมบลอนด์ยกขึ้นแนบที่ริมฝีปากพยายามอดกลั้นเสียงครางของตนเอง
“อาา...”อีวานเลื่อนมือเข้าสอดไล้ผ่านผมสั้นนุ่มลื่น รู้สึกถึงอารมณ์ของตนเองนั้นกำลังพลุ่งพล่านตามจังหวะที่ร่างตรงหน้ากำลังปรนเปรอให้....ความอุ่นร้อนและการโรมรันทำลายสิ้นความอดทน
.....ดูเหมือนครั้งนี้ฝ่ายที่พ่ายเเพ้..กลับเป็นเขาเอง.....
อัลเฟรดที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้ายกมือขึ้นปิดปากตนเอง ถึงกระนั้นอีวานก็พอมองเห็นเส้นไหมสีขาวที่ไหลผ่านปลายคางมน
“!”โดนมิทันได้ตั้งตัว ผู้ปรนเปรอดันตัวขึ้นประกบจูบอีวานที่เบิกตากว้างเมื่อรู้สึกถึงรสชาติแปลกประหลาดไม่น่าพิสมัย มือกว้างดันอีกฝ่ายออกทันทีก่อนไอโขลก ใบหน้าคมหันกลับไปมองชายหนุ่มผมทองที่กำลังแลบเลียปลายนิ้วของตนเอง นัยน์ตาสีฟ้าหรี่มองก่อนยักคิ้วให้ดังผู้ชนะ
“อร่อยไหม?”อัลเฟรดว่าพร้อมหัวเราะด้วยความสะใจ “โทษฐานที่นายทิ้งให้ฉันอารมณ์ค้างเมื่อเช้า”
ซ่า!!!
เสียงหัวเราะหยุดลงทันทีที่ของเหลวเย็นถูกสาดเข้าเต็มใบหน้า เบื้องหน้าเขาคือร่างสูงที่กำลังยิ้มกริ่มในมือของอีวานคือแก้วเปล่าซึ่งวางอยู่ที่โต๊ะทำงานติดหน้าต่างลิ้นสีแดงแลบชิมรส...วอดก้า...
“ทำอะไรของนายฟระ!!”ไม่ว่าเปล่า มือเรียวยาวคว้าหมอนบนเตียงปาใส่เจ้าของห้อง “ราดมาได้ !”
“ความผิดเธอนั่นแหละ”อีวานปาหมอนกลับไปแต่ชายหนุ่มกระโดดหลบได้ทัน
“นายต่างหากที่ผิด!”
อีวานปรี่เข้าใกล้สองมือแนบที่ต้นขาบีบเคล้นแรงจนอีกฝ่ายร้องโอดโอย สองมือของอัลเฟรดพยายามดันอกแกร่งให้ออกห่างแต่ยิ่งดิ้น แรงที่ใช้ก็ยิ่งเพิ่ม
“โอ๊ย!เจ็บนะ ปล่...ว้าก!!”
ด้วยความไม่ระวังสองร่างที่กำลังพัวพันกันจึงล้มลงกระแทกพื้นเสียงดัง
.
.
.
เสียงเคาะประตูยังขึ้นทำลายบรรยากาศเงียบสงบภายในห้องพักของชายหนุ่มชาวฝรั่งเศส ฟรานซิสวางเเก้วไวน์พร้อมกับหนังสือเล่มย่อมลงบนโต๊ะหน้าโซฟา เมื่อไปถึงประตูดวงตาสีน้ำเงินก็มองลอดผ่านตาเเมวออกไปมองก่อนคิ้วเรียวจะยกขึ้นด้วยความเเปลกใจ
“มีอะไรหรือเเมททิว?”ชายหนุ่มเอ่ยทักหลังจากเปิดประตูรับ
“อ..เอ่อคุณฟรานซิส คืนนี้ผมขอนอนด้วยได้ไหม?”ชายหนุ่มสวมแว่นเอ่ยถามอย่างเขินอายระคนอึดอัด อ้อมกอดกระชับหมีสีขาวแน่นขึ้น
“อะไรๆ เกิดติดใจคุณพี่ขึ้นมาหรือแมททิว”
“ไม่ใช่ครับ!”เสียงนั้นแข็งขึ้นก่อนเอ่ยต่อว่า “คือ...คือมีเสียงดังตึงตังจากห้องคุณอีวาน...เหมือนกำลังอาละวาด...แล้ว..แล้ว....”
“จะทำอะไรไม่ระวังกันบ้างเลย”ฟรานซิสกอดอกพึมพำก่อนถอนหายใจ
“อ...อะไรนะครับ?”
“เปล่าๆ”ชายหนุ่มยิ้มกว้างให้พร้อมตบบ่าอดีตเด็กในปกครอง มือผายออกเชิญอีกฝ่ายให้เข้ามาในห้อง “ว่าเเต่.....นอนเตียงเดียวกันเหมือนเมื่อก่อนดีไหม?”
.
.
.
ในห้องอาบน้ำที่ขนาดกะทัดรัดเหมาะสมกับห้องพักดูเล็กไปถนัดตาเมื่อต้องถูกใช้งานโดยชายหนุ่มสองที่คนลงไปแช่กันในอ่างน้ำที่ทั้งเล็กและแคบโดยแยกนั่งกันคนละฝั่ง อัลเฟรดเอนศีรษะไปทางด้านหลังกับขอบอ่างขาข้างหนึ่งชันขึ้นใกล้อก ส่วนอีกข้างนั้นพาดอยู่บนขาแข็งแรงของเจ้าของห้อง...อีวาน...
บรรยากาศอบอวนด้วยไอน้ำกรุ่นๆ ทั้งน้ำในอ่างนั้นก็อุ่นกำลังดีช่วยให้รู้สึกผ่อนคลาย อัลเฟรดหลับตาพริ้ม มือเปียกลูบผมตนเอง หยาดหยดน้ำพรางที่เกาะตามใบหน้าได้รูปไหลไปตามแนวคอระหง....ช่างยั่วยวน....
อีวานมองท่าทางนั้นพร้อมยิ้มน้อยๆ เมื่อรู้สึกถึงสายตาที่มองมาดวงเนตรสีฟ้าจึงหรี่ลงอย่างขุ่นๆ มือตวัดน้ำใส่อีกฝ่าย สีหน้าแสดงความเขินอาย ใบหูเรียวแดงเรื่อ
“มองอะไร?”อีวานส่ายศีรษะ
“ไม่คิดว่าเธอจะยังมาหาผมหลังจากเรื่องเมื่อคืน”เขาว่า “นึกว่าเธอจะหนีหน้าผมเสียอีก”
“ฮีโร่น่ะเขาไม่หนีหรอก อีกอย่างฉันไม่ได้ทำอะไรผิดเสียหน่อยจะต้องหนีทำไม?”
....เป็นวิธีการคิดที่สมกับเป็นชายหนุ่มเสียจริง...
“หมายความว่าเธอยอมรับกับการที่เรามีเซ็กซ์กัน เเละจะมีต่อไปใช่ไหม?”อีวานเอ่ยเเหย่อัลเฟรดที่ท้าวใบหน้ากับหลังมือตนเอง ริมฝีปากเรียวขยับยิ้มมุมปาก ดวงเนตรจ้องกลับมา
“ใช่ เพราะมันรู้สึกดีจะตายไป เเต่ฉันอยากเป็นฝ่ายรุกนะ เมื่อคืนเจ็บสะโพกเเทบตาย”อีวานสั่นศีรษะปฏิเสธคำขอแกมบังคับของอีกฝ่าย
“ไม่ล่ะ ผมชอบเป็นฝ่ายรุกมากกว่า”
“เเต่ฉันไม่ชอบเป็นฝ่ายรับนี่ ครั้งเเรกครั้งเดียวนี่ก็เกินพอเเล้ว”ชายชาวอเมริกันกอดอกยื่นคำขาดขณะที่บุรุษอีกคนยกมือขึ้นบังเสียงหัวเราะเบาๆ
“ครั้งเเรกจริงๆด้วยสินะ ถึงว่าเธอห่วยมากเลย”
“ห่วย!?”
“ใช่ ห่วยมาก เธอไปก่อนตลอดเลยเเล้วก็ยังเกร็งสุดๆถ้าไม่เรียกห่วยจะเรียกว่าอะไรล่ะอัลเฟรด”ชายหนุ่มผมทองได้เเต่กัดฟันกรอดเพราะสิ่งที่อีกฝ่ายพูดมานั้นเป็นความจริง...จะให้เชี่ยวชาญได้อย่างไรเมื่อเป็นครั้งเเรก.....คิดเเล้วก็เจ็บใจนัก
อีวานมองชายหนุ่มสะบัดหน้าไปทางอื่นก่อนยิ้มออกมาอย่างเสียไม่ได้
“อึดอัดเหมือนกันนะ อัลเฟรดย้ายมานั่งฝั่งนี้ดีกว่าไหม?”
“เรื่องสิ นายน่ะออกไปเลยฉันจะได้อาบน้ำ กลิ่นเหล้าติดผมเหม็นจะแย่แล้ว”มือเรียวยาวปัดไล่ แต่ก็ต้องสะดุ้งพร้อมขยับกายถอยทั้งๆที่ไร้ทางหนีเมื่อรู้สึกถึงร่างกำยำขยับเข้าใกล้ ดวงเนตรยากหยั่งของร่างสูงไล้สายตาเรื่อยจากแผ่นอกขึ้นสบกับนภางามในดวงตาของชายหนุ่มอเมริกัน อัลเฟรดรู้สึกถึงหัวใจของตนเองกระตุกวาบ
....คุกคาม...เร้าร้อน...และต้องการ....
นัยน์ตาคู่นั้นบอกเล่าสิ่งเหล่านี้อย่างมิปิดบัง
“เธอไม่ขยับ ผมขยับเองก็ได้”
...ก็ทำไปแล้วไม่ใช่หรือ...
สันจมูกไล้ผิวเรียบเนียนก่อนหยุดจูบสัมผัสไตเล็กสีชมพูให้ใต้ร่างสะดุ้งเล่น ก่อนคลอเคลียไล้เรื่อยจากต้นคอสู่กกหู อัลเฟรดนิ่วหน้าเมื่อลมหายใจร้อนเป่ารด ลมหายใจเริ่มติดขัดเช่นเดียวกับร่างกายที่ตอบรับสัมผัสที่เข้ามาเติมเต็มความต้องการซึ่งกันและกัน
“วันนี้ผมยังไม่ได้ยินเสียงเธอครางเลย”
“ใช่....มีแต่เสียงนาย”เสียงหัวเราะนั้นเย้ยหยัน เรียวขาขยับถูสีข้างร่างด้านบน อัลเฟรดหรี่ตามองท้าทาย
“ถ้าอยากฟังก็ทำให้ฉันครางให้ได้สิ”อีวานยิ้มกริ่มด้วยความพึงพอใจ
....ไม่ต้องโอนอ่อนให้ง่ายดาย...ท้าทายสิยิ่งดี...
....ตื่นเต้น..เร้าใจ...
....สมแก่การพิชิต....
“แต่ว่านะ...สงสัยประชุมคราวหน้า...ต้อง...ยกฐานะ...ยอดนักรักให้นายแล้วล่ะ”
แม้จะเอ่ยด้วยความอวดดีไม่ยอมแพ้ แต่น้ำเสียงกลับสั่นสลับกับลมหายใจที่หอบกระเส่า ส่วนหน้าของคนทั้งคู่เสียดสีกันจนแทบไฟลุก เรือนกายสมส่วนแข็งแรงกระตุกเฮือกเมื่ออีวานรั้งขาเขาขึ้นพาดเอวสองมือขยุ้มสะโพกชายหนุ่มผมทองเข้าหาตัวก่อนขยับฝังกายลึกเบียดชิด อัลเฟรดสะท้านรู้สึกถึงความเป็นชายที่เต้นตุ้บในร่างตน เสียงนุ่มเอ่ยกระซิบ
“อัลเฟรดเอาไปเถอะผมยกให้”
**************
TBC
Talk:ท้ายทึ่สุดการผลัดกันรุกผลัดกันรับก็เป็นอันตกไป(ฮา)
ทำใจเถอะอ้วน แกมันยั่ว กร๊ากกกก
จนกว่าจะเอนทรี่หน้าน่อออออ
posted on 01 Nov 2009 17:35 by ki-kakao in Fiction
WARNING!!!!!!
-เฮตาเลียนั้นเล่าเรื่องโดยการนำประเทศต่างๆมาเล่า เรื่องในรูปร่างของคน เนื้อหาจะเป็นเเนวตลกร้ายเสียสี เเต่ไม่ได้มีเจตนาพาดพิงถึงบุคคล หรือสถานที่ใด ดังนั้นผู้ที่ไม่ใคร่จะพอใจในหรือรับไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องนี้ก็ขอความกรุณา ปิดไปจะดีกว่าค่ะ
-เเละเฮตาเลียนั้นไม่ได้เป็นการ์ตูนวายนะคะ เนื้อหาในบล็อกนี้เป็นความชอบส่วนบุคคลของเจ้าของบล็อกค่ะ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยนะคะ
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
With Lust and Pride
(2)
pairing : Ivan braginski x alfred f. jones
(russia x america)
.
rate: nc-18
Part 2 (ครึ่งแรก)
“ทำไมเดินท่าทุเรศอย่างนั้น?”เสียงนุ่มเอ่ยถามคนที่กำลังเดินอยู่ข้างกายตน อาเธอร์ เคิร์กแลนด์เลิกคิ้วเมื่อเห็นเด็กที่เคยเลี้ยงมาเดินกระย่องกระแย่งแปลกๆมาตั้งแต่บังเอิญเจอเขาโดย ทั้งสีหน้าก็ดูซีดผิดจากที่ควรเป็น
อัลเฟรดหรี่ตามองร่างโปร่งอึดใจก่อนเอ่ยเสียงอ่อยราวไม่อยากให้อีกฝ่ายรู้ว่า
“เผลอหลับบนเก้าอี้แล้วตกลงมา”อาเธอร์พ่นหัวเราะเสียงดังเมื่อฟังจบ มือเรียวตบบ่าอีกฝ่ายทั้งที่ยังคงหัวเราะอยู่พร้อมเอ่ยสำทับ
“โตจะแย่แล้วยังจะตกเก้าอี้อีก นายนี่เด็กเสียจริง”
“เงียบน่า....”ผู้เยาว์วัยกว่าหน้ามุ่ย
ดังคิด...อาเธอร์นั้นตอกย้ำความสะเพร่าของเขาเช่นทุกครั้ง การปฏิบัติในฐานะ ‘น้องชาย’ยังคงมีให้เห็นบางครั้งยามเผลอเรอ อัลเฟรดเกลียดมันเสียหลือเกิน
ที่เขาต้องการคือการปฏิบัติเยี่ยงบุรุษที่เท่าเทียมกัน
....หาใช่น้องชาย....
แต่ครั้งนี้เป็นโชดดีที่อีกฝ่ายไม่ได้ถามให้มากความ เพราะเบื้องหลังคำโป้ปดที่เอ่ยไปนั้นคือเรื่องที่ไม่ควรบอกเล่าให้ร่างโปร่งทราบ เหตุการณ์ที่ผิดพลาดเผลอไผลทำลงไปเนื่องด้วยอารมณ์ เเละสภาพการณ์พาไป นึกขึ้นมาได้ก็ปวดศีรษะทันทีราวสั่ง ปลายนิ้วยาวกดนวดที่ขมับ คิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน....เจ้าสุราตัวดีกลับห้องไปจะทิ้งเสียให้หมด
...แต่เอ....มานึกดูอีกที...ที่ได้มาก็ของดีหาดื่มยาก....หากจะเก็บไว้ดื่มยามเบื่อหน่ายก็คงไม่เลวนัก.....
มือเรียวลอบลูบที่สะโพกตนเอง...เจ็บแปลบอย่างมิต้องสงสัย อัลเฟรดเบ้ปาก...เคยคิดเหมือนกันว่าฝ่ายที่ถูกทำจะเจ็บกว่าฝ่ายที่เป็นผู้กระทำแต่ก็มิเคยนึกฝันว่าจะปวดถึงขนาดนี้..ไม่สิ....ไม่นึกฝันว่าจะต้อง‘เจอ’กับตนเองต่างหากเล่า
...เจ้าบ้าอีวานก็ไม่ได้ออมแรงเลย...โหมทุ่มเสียเต็มที่ ต่อให้แข็งแรงเช่นเขาก็แย่ได้เหมือนกัน
....แล้วพวกที่มันบอบบางกว่าเรามิล้มหมอนนอนเสื่อกันเลยหรืออย่างไร....
เรื่องเมื่อคืนต้องบอกว่าเขานั้นผิดเต็มประตูเพราะเป็นคนเริ่มเอง แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกแย่แต่อย่างใดเกี่ยวกับเซ็กซ์ที่เกิดขึ้นเพราะความอยากรู้อยากลองของตนเอง...หากจะให้พูดไปแล้ว....ออกจะรู้สึกดีเสียด้วยซ้ำไป....ทุกสัมผัสอาจน่าอึดอัดใจในคราเเรกที่ได้ลิ้มรส ส่วนหนึ่งเพราะต่างฝ่ายต่างไม่รู้ถึงกำลังตนเอง เเต่พอปรับตัวได้ทุกอย่างก็ไม่เลวเลย ถึงจะเจ็บใจอยู่ไม่น้อยที่ท้ายที่สุดเเล้วเขาต้องเป็นฝ่ายรับ เพราะฤทธิ์เหล้าที่บั่นทอนกำลังของเขาเสียหมดจนไม่อาจต่อต้านร่างสูงผมบลอนด์ได้
....เเล้วนี่เขาจะคิดอะไรนักหนา...
“ก็แค่เซ็กซ์”
“นายว่าอะไรนะ”อาเธอร์ถามขึ้นเมื่อได้ยินเสียงพึมพำเบาๆจากชายหนุ่มข้างๆตน แต่อัลเฟรดสั่นศีรษะปฏิเสธพร้อมเร่งฝีเท้าขึ้นก่อนหันมาเอ่ยยิ้มๆให้อีกฟังว่า
“จะบอกว่าอาเธอร์..คนแก่ดวดเหล้าแล้วเมาอาละวาด”
“ว่าไงนะ!!หนอย!กลับมานี่นะอัลเฟรด!”ชายหนุ่มในชุดทหารสีเขียวเข้มชูกำปั้นพร้อมวิ่งตามคนที่กำลังหัวเราะร่วน
“แบร่!เรื่องอะไร อุ้บ!?”เพราะมัวแต่หยอกล้อแกล้งอีกฝ่ายเขาจึงไม่ได้มองทาง ชายหนุ่มผมทองจึงวิ่งชนใครคนหนึ่งที่กำลังเดินเลี้ยวมุมตึกออกมาพอดิบพอดี อัลเฟรดขยับแว่นที่เลื่อนลงมาเพราะแรงกระแทกก่อนเงยหน้าขึ้นมอง อีวาน บรากินสกีกำลังส่งยิ้มมาให้เขา ตอนนั้นเองที่อาเธอร์วิ่งตามทันจนได้ อัลเฟรดยกมือขึ้นทักทายอีกฝ่ายเช่นเดียวกับชายหนุ่มชาวอังกฤษ
“อรุณสวัสดิ์อีวาน”
“อรุณสวัสดิ์ ตื่นเร็วจังนะนึกว่าเธอน่าจะสายกว่านี้ เมื่อคืนหนักนี่นา”อีกฝ่ายเอ่ยถามสารทุกข์สุขดิบตามปกติ อัลเฟรดชะงักคิ้วขมวดเล็กน้อย แต่อาเธอร์ที่ตอนนี้เดินมายืนข้างๆเขาแล้วกลับตอบกลับไปด้วยความภาคภูมิพร้อมยืดอกเอ่ยว่า
“โอ๊ย!เหล้าน่ะจิ๊บๆฉันน่ะคอแข็งอยู่แล้ว เจ้าฟรานซิสสิคงยังนอนแอ้งแม้งอยู่เลยละสิ”หากอีวานนั้นส่ายศีรษะพร้อมยิ้มหวานให้
“อะไรนะ! เป็นไปไม่ได้ก็เมื่อวานมันน็อคไปก่อนฉันนี่!”อาเธอร์คิ้วขมวด แต่ร่างสูงกลับเอ่ยว่า ‘จริงๆนะ’ แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่เชื่อที่เขาพูดจึงเดินจากไปด้วยความรวดเร็วเพื่อไปพิสูจน์ให้เห็นกับตาว่าฟรานซิสนั้นไม่ได้มีอาการเมาค้างอะไรเลยทิ้งให้สองหนุ่มที่เหลือมองตามอย่างระอา
....เรื่องแค่นี้ยังจะแข่งกันอีกหรือ....
ดวงเนตรสีอเมทิสต์หันกลับไปมองอัลเฟรดที่ยกมือขึ้นนวดต้นคอตนเอง ซึ่งเขาก็เเอบเห็นรอยจูบที่ตนทิ้งไว้ซึ่งดูเหมือนเจ้าตัวจะไม่ได้สังเกตถึงตราประทับเล็กๆที่เป็นหลักฐานเรื่องเมื่อคืน
“เธอยังไม่ตอบคำถามผมเลย”อัลเฟรดขมวดคิ้ว ดวงตาสีฟ้าแสดงความสงสัย“ที่ผมถามเมื่อครู่ไง เป็นอย่างไรบ้าง”
“สบายอยู่แล้ว คิดว่าว้อดก้าของนายจะทำอะไรฮีโร่อย่างฉันได้หรือไง”มือเรียวยาวตบที่อกตนเองด้วยความภูมิใจ แต่อีวานกลับขยับเข้าใกล้อีกฝ่ายพร้อมรวบเอวอีกฝ่ายเข้ามาใกล้ เสียงนุ่มกระซิบแผ่วที่ข้างใบหูเรียว
“เปล่า.....หมายถึงตรงนี้”มือกว้างลูบที่สะโพกของชายหนุ่มสวมแว่น อัลเฟรดสะดุ้งรู้สึกว่าหน้าตนเองกำลังร้อนฉ่า ก่อนขยับยิ้มท้าทายอีกฝ่ายแม้ภายในนั้น หัวใจเต้นระรัวราวตีกลอง
“จะพิสูจน์ก็ได้นะ”
“...ถ้าอย่างนั้น ผมขอพิสูน์ตอนนี้เลยแล้วกันนะ” นัยน์ตาคู่งามของร่างสูงปรือลงพร้อมริมฝีปากที่ประกบลง...มันร้อนแรงเสียจนอัลเฟรดเคลิ้มตามอีกฝ่ายอย่างง่ายดาย ลิ้นเรียวสอดผ่านริมฝีปากของอีวาน โดยไม่รู้ตัวอัลเฟรดก็เผลอถ่ายน้ำหนักมากไปจนอีวานต้องเดินถอยหลังเข้าไปอยู่ระหว่างร่องประตู ชายหนุ่มผมบลอนด์พลิกกายแนบร่างอีกฝ่ายกับประตูไม้ มือที่แนบอยู่บนสะโพกของชายหนุ่มในชุดแจ๊คเก็ตสีน้ำตาลลูบไล้ขึ้นลงปลุกเร้าอารมณ์
“ครางให้ผมฟังหน่อยสิอัลเฟรด”ฟันคมกัดที่ติ่งหู
“....อีวาน”
และตอนที่กำลังจะแนบจูบอีกครั้งเสียงเอ่ยแว่วเบาก็เอ่ยทักชายหนุ่มชาวรัสเซีย
“อ...อรุณสวัสดิ์ครับคุณอีวาน อ้ะ...อ้าว...อัลฟ์?”
แมททิว วิลเลี่ยมส์เอ่ยทักทายชายหนุ่มผู้พันผ้าพันคอแต่สายตาเขาก็แลเห็นร่างที่กำลังพิงประตูอยู่แม้ร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มชาวรัสเซียนั้นจะบังอยู่ก็ตาม น้องชายฝาแฝดผู้มาผิดที่ผิดเวลาพยายามชะเง้อมองดูอัลเฟรดแต่ก็ต้องชะงัก หน้าถอดสียามอีวานค่อยๆหันกลับมามองเข้าพร้อมทอดสายตาที่แสดงเด่นชัดว่าอย่ามาเข้าใกล้ให้เขา
“ผมมีธุระกับอัลเฟรด ขอเวลาคุยกันสองคนสักครู่.....นะ?”ประโยคคำถามที่ไม่ว่าจะฟังอย่างไรแล้วก็กำลังสั่ง รอยยิ้มเย็นยะเยือกประดับบนใบหน้าคมชวนให้หนาวสันหลัง
“ค...ครับ....”แทบเอ่ยรับไม่ทันจบประโยคดี แมททิว วิลเลี่ยมก็ออกวิ่งหายไปอย่างรวดเร็ว
“ไปแกล้งแมทอย่างนั้น คราวหน้าคงไม่เข้าใกล้นายอีกแน่”เสียงหัวเราะบ่นหอบหายใจเรียกให้เจ้าของสายตาเย็นชาเมื่อครู่หันกลับมามอง
“เธออยากได้คนดูหรือ? คราวหน้าผมจะไม่ทำ”
ใบหน้าคมประกบจุมพิต มือที่หยุดลงเมื่อครู่สอดผ่านเสื้ออีกฝ่ายเข้าไปลูบหน้าท้องเรียบ เช่นเดียวกับอัลเฟรดที่แนบกายเบียดเข้าหาอีกฝ่าย ในโสตไม่ได้ยินสิ่งใดอีกต่อไปแล้ว
....จะอย่างไรก็ช่าง...
....ใครจะมาก็ช่าง....
....จะจูบเท่าที่อยากจูบ....จะสัมผัสเท่าที่อยากสัมผัส.....ใครจะทำไม.....
อีวานจงใจรั้งสะโพกอีกฝ่ายแนบต้นขาของตนเอง ยกเข่าขยับเสียดสีอีกฝ่ายให้ระทวยไปทั้งกายด้วยความต้องการชายหนุ่มรู้สึกว่าร่างเล็กกว่าสั่นมือที่พาดเหนือบ่ากำเสื้อเขาแน่น และที่ลอดผ่านกลีบปากเรียวได้รูปคือเสียงหอบหายใจของความพ่ายแพ้ต่อแรงปลุกเร้าแสนหวาน
....ตัณหา....ราคะพลุ่งพล่าน....ยากหยุด...
แต่ตอนที่คิดว่าอีกฝ่ายคงตอบสนองให้ตามที่ต้องการ อีวานกลับหยุดลงเสียดื้อๆ ดวงเนตรสีฟ้าใสขยับมองใบหน้าคมที่ขยับยิ้มอย่างไม่ทุกร้อน ขณะที่เขากำลังเริ่มสั่นจนห้ามไม่ได้ อัลเฟรดขมวดคิ้ว
“เดี๋ยวมีประชุมนี่......พอแค่นี้ก่อนแล้วกันนะ”อัลเฟรดอ้าปากค้างดวงเนตรตวัดขึ้นมองด้วยความไม่อยากเชื่อ อีวานส่งยิ้มหวานให้ก่อนใบหน้าคมแนบแก้มลงก่อนหอมแก้มฝ่ายที่กำลังสั่นระริก อัลเฟรดกำหมัดแน่น
“ไว้ต่อกันคืนนี้นะ”
.
.
“อ้าว?อีวา...อึ๋ย!?”ฟรานซิสที่นั่งท้าวคางเอ่ยทักเมื่อเห็นว่าใครเดินเข้ามา แต่ก็ต้องทำหน้าเบ้เมื่อเห็นชายหนุ่มผมบลอนด์ชัดๆ และยิ่งเบ้หน้าหนักกว่าเก่าเมื่อเห็นอัลเฟรดที่เดินตามเข้ามา
“หายไปไหนมา ห๊า!!!!เขาประชุมกั.....”อาเธอร์ที่หันกลับมาเหวใส่คนทั้งคู่ชะงักดวงตาสีเขียวสดใสไล่มองตั้งแต่หัวจรดเท้าสลับไปมาระหว่างอัลเฟรดและอีวาน คนหนึ่งยิ้มร่าเช่นทุกครั้งแต่หากสังเกตก็จะเห็นรอยแดงๆที่ข้างแก้ม....ดูอย่างไรก็คือรอยโดนชก...ส่วนอัลเฟรดที่ยืนข้างๆนั้นแม้จะมีใบหน้านิ่งเรียบแต่อาเธอร์ก็รู้ดีว่ามีบางอย่างผิดปกติซึ่งที่มองเห็นชัดที่สุดเห็นจะเป็นเสื้อผ้าของชายหนุ่มสวมแว่น.....มันยับยู่ยี่จนดูไม่ได้... ผมเผ้าที่เคยเรียบยุ่งเหยิง อีกทั้งบรรยากาศอึมครึมเย็นยะเยือกที่ปกคลุมรอบๆกายชายหนุ่มทั้งสองทำให้เขาไม่กล้าที่จะเอ่ยถามว่าเกิดอะไรขึ้น
...ทะเลาะกันอย่างนั้นหรือ?.....
ผู้เยาว์วัยกว่าสังเกตสายตาที่มองมาที่ตนจึงก้มลงมองร่างกายตนเอง มือขยับจัดเสื้อให้เข้าที่ รู้สึกกระดากอายอยู่ไม่น้อยสายตาเหล่กลับไปมองอีวานซึ่งยืนใกล้ตนด้วยความโกรธขึ้ง ชายหนุ่มสาวเท้าไปนั่งยังที่ของตนก่อนกระแอมไอให้ทุกคนในที่นั้นกลับมาสนใจเรื่องที่จะประชุมกัน
“คุยกันถึงไหนแล้วล่ะ”
เมื่ออัลเฟรดว่าถามอาเธอร์ที่ได้สติก่อนใครเขาจึงเล่าคร่าวๆให้อีกฝ่ายฟัง
อีวานนั่งลงที่ข้างฟรานซิสนั้นขยับยิ้มเช่นเคยหากดวงตากลับจับจ้องที่เจ้าของดวงตาสีฟ้าสดใสที่กำลังพูดคุยกับอาเธอร์เรื่องหัวข้อการประชุม ปลายนิ้วเรียวยาวลูบที่ข้างแก้มของตนเอง เมื่อครู่เขาคิดว่าอีกฝ่ายคงไม่มีแรงแม้แต่จะขยับกายเนื่องจากถูกปล่อยให้อารมณ์ค้างเช่นนั้น แต่ด้วยความประมาทและดูถูกกำลังของอัลเฟรด กำปั้นหนักลุ่นๆก็ชกเข้าที่แก้มเขาเต็มๆ
เสียงหัวเราะหึด้วยความสนุกระคนพอใจดังลอดริมฝีปากได้รูปที่กำลังขยับยิ้ม
.....หากยอมกันง่ายๆ....จะสนุกอะไรเล่า...
“พวกนายทะเลาะกันหรือ?”เสียงทุ้มเอ่ยถาม ดวงเนตรสีม่วงหันไปสบใบหน้าของฟรานซิส บงเนอโฟ ที่กำลังท้าวคางมองเขาด้วยความสงสัยใคร่รู้ อีวานยิ้มให้น้อยๆ
“นั่นสินะ?จะเรียก..ทะเลาะได้ไหมนะ?”ฟรานซิสจ้องมองใบหน้าของอีกฝ่าย พยายามหยั่งความรู้สึกของคนที่กำลังส่งยิ้มอารมณ์ดีให้ ปลายนิ้วลูบคางตนเองไปมาก่อนเอ่ยถามอีวานเบาๆให้ได้ยินกันสองคน
“แกล้งเด็กสนุกหรือไง”
“สนุกสิ”คนตอบนั้นไม่แม้จะหันกลับมามองฟรานซิสซึ่งเป็นคนถาม ดวงตาสีอเมทิสต์จับจ้องยังชายอเมริกันที่กำลังเริ่มเปิดประชุม
.....เจ้าอัลเฟรด...ช่างโชคร้ายเสียจริง......
....นี่ถ้าอดีตผู้ปกครองรู้เข้า....จะเป็นอย่างไรหนอ......
************
TBC
Talk: อย่าพึ่งเบื่อฉากล่ะ เพราะเรื่องนี้มีทั้งเรื่องทนๆกันหน่อยนะคะ
(ขอขมา)
จนกว่าจะเอนทรี่หน้าก้ะ
